Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6779 K.2024/4478

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; evlilik öncesinde kadının yaşadığı köyde bir erkeğin cinsel tacizine uğradığını, kadının ailesinin bu yüzden kadını Ankara'daki abisinin yanına gönderdiğini, davalı erkeğin bu durumdan haberdar olduğunu, kadın abisinin yanında iken erkek ile mesajlaşmaya başladığını, erkeğin evlenince 3 ay köyde kalıp sonra Ankara'ya taşınacaklarını belirttiğini, tarafların evlenmesiyle kadının köyde erkeğin ailesi ile birlikte kaldığını, erkeğin 1 ay sonra Ankara'ya çalışmaya gittiğini, kadın erkeğin yanına gitmek istemişse de erkeğin götürmediğini, erkeğin kardeşinin kadına hakaretler ettiğini,

erkeğin bu duruma sessiz kaldığını, kadının erkeğin ailesinin fiziksel ve psikolojik şiddetine maruz kaldığını, erkeğin kadına "gelmeseydin, benimle kaçmasıydın, it gibi sürün" dediğini, tarafların birlikte katıldığı bir düğünde erkeğin kadına cinsel tacizde bulunan erkek ile samimi tavırlar sergilediğini, kadına fiziksel şiddet uyguladığını, tekmelediğini, kadın boyanmak istediğinde erkeğin kardeşinin kadını ailesini öldürmekle tehdit ettiğini, 06.09.2021 tarihinde evdekilerin dışarı çıktığı bir gün kadının jandarmayı arayarak yardım istediğini, sığınma evine yerleştirildiğini,

bu durum üzerine erkeğin ailesinin kadının ailesini tehdit ettiğini belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.500,00TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatıa karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin taciz olayından haberdar olmadığını, erkeğin 3 ay köyde kalıp sonra Ankara'ya taşınma sözü vermediğini, kadının sürekli Ankara'ya gitmek istediğinin doğru olduğunu, evlendikten sonra 1 ay Ankara'da yaşadıklarını, kadının sürekli gezmek istediğini, kendisini ablalarına götürmesini istediğini, erkeğin çalışıyor olması nedeniyle kadının isteğini yerine getiremediğinde tartışma yaşandığını, sonra tekrar köye döndüklerini, tarafların kaçarak evlenmesinden sonra kadının ailesinin başlık parası istediğini, anlaşamayınca kadının ailesinin tarafları ayırmaya çalıştığını,

kadının aile büyükleri yanında erkeğe küçük düşürücü sözler söylediğini, "eşek, hayvan" dediğini, 06.09.2021 tarihinde haber vermeden evi terk ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin, annesi ve bir kısım akrabalarının yaşadığı köydeki evine kadını bırakıp kardeşiyle Ankara'da çalıştığı ve kadınla birlikte yaşamadığı, evlilik öncesi eşine tacizde bulunan köyden tanıdığı kişiye, karşılaştığı düğünde samimi davranışlarda bulunduğu; kadının ise erkeğe "eşek, hayvan" gibi sözlerle hakaret ettiği, erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve 1.250,00 TL yoksulluk nafakasına, yasal faizi ile birlikte 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; erkeğin kusurunun bulunmadığını, kadının tam kusurlu olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, erkeğin ekonomik durumuna göre hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatların haksız olduğunu belirterek davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile irat şeklinde yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de somut olayda tarafların ekonomik sosyal durumu dikkate alındığında toptan ödemenin uygun olacağı gerekçesi ile erkeğin yoksulluk nafakasının ödeme şeklinde ilişkin istinafı kabulü ile kararın hüküm kısmının ilgili bendinin kaldırılmasına, yerine yeniden hüküm kurulmasına, kadın yararına 30.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına, erkeğin sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlayarak davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü ile kadın yararına tazminat ve yoksulluk nafakası verilmesi ve toptan ödenmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, şartları var ise miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,