Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/7486 K.2024/3890

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı-davalı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, erkeğin davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın dava ve birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin haber vermeksizin etrafa borçlandığını, fiziksel şiddette bulunduğunu, bayram ve diğer özel günlerde davacının ailesini ziyarete gitmemeye başladığını, hafif zeka engeli olan birine cinsel istismardan dolayı tutuklandığını, telefonun geçmiş aramalarında LGBT ve gay konuşma sitelerine girildiğinin müvekkili tarafından görüldüğünü bundan dolayı evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesini, ortak çocuk lehine aylık 1.500,00 TL,

kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir nafakasına karar kesinleştikten sonra iştirak ve yoksulluk olarak devamına hükmedilmesini, 200.000,00 TL manevî tazminata, 100.000,00 TL maddî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava ile karşı davaya cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının küçük düşürücü sözler söylediğini, bakire olmadığını gizlediğini, ailesiyle görüşmediğini, eşcinsel olduğuna dair dedikodu yaptığını, 4 yıldır cinsel ilişkiden kaçındığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle müvekkili lehine 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini ve ortak çocuklarının velâyetinin müvekkiline verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı–davacı erkeğin birlik görevlerini ihmal ettiği, eşine şiddet uyguladığı, borçlandığı ve bu borçların davacı-davalı kadın tarafından kapatılma çalıştığı, ayrıca her ne kadar dosyada yer alan ceza yargılaması sonucu tarafların evliliği bir yıl daha devam etse de, ortak çocuk ...’nin de beyanından anlaşılacağı üzere, tarafların son kavgalarının da erkeğin telefonunda yer alan şeylerden kaynaklandığını ilişkin beyanı dikkate alınarak davalı-birleşen davacı erkeğin cinsel tercihinin farklı olduğu,

davacı-davalı kadına atfı kabil bir kusurun ise ispatlanamadığı gerekçesi ile birleşen davanın reddine, asıl davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyet hakkının davacı-davalı anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 750,00 TL tedbir nafakası, karar tarihi itibariyle aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası, davacı-davalı kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir nafakası ile 50.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminatın davalı-davacı erkekten alınarak davacı-davalı kadına ödenmesine,

fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; yoksulluk nafakası talebinin reddi, tazminatların ve iştirak nafakasının miktarlarına yönelik süresinde istinaf talebinde bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle taraf; davacı-davalı kadının asıl boşanma davasının kabulü, kendisinin birleşen boşanma davasının reddi, kusur tespiti, kadın lehine hükmolunan tedbir nafakası ve tazminatlar ile ortak çocuk için hükmedilen nafakalara yönelik süresinde istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; yoksulluk nafakası talebinin reddi, tazminatların ve iştirak nafakasının miktarlarına yönelik süresinde temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle taraf; davacı-davalı kadının asıl boşanma davasının kabulü, kendisinin birleşen boşanma davasının reddi, kusur tespiti, kadın lehine hükmolunan tedbir nafakası ve tazminatlar ile ortak çocuk için hükmedilen nafakalara yönelik süresinde istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, boşanmaya sebebiyet veren olaylara ilişkin kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak kadının davasının kabulü ile kadının maddî ve manevî tazminat talebinin kabulü şartları oluşup oluşmadığı, erkeğin davasının reddinin doğru olup olmadığı, kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesinin yasal koşullarının bulunup bulunmadığı, tedbir nafakasına hükmedilmesinin doğru olması halinde miktarının fazla olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci ve 330 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,