Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/7910 K.2025/2182

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli olarak kadının davasının kabulü, erkeğin davasının reddi ve ferileri; davalı karşı davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda 03.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davacı- karşı davalı ... vekili Avukat ... ve karşı taraf temyiz eden davalı- karşı davacı ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- karşı davacı kadının tüm, davacı- karşı davalı erkeğin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince, "kadının kusurunun bulunmadığı buna karşılık erkeğin kadına ilgisiz davrandığı, cahil diyerek aşağıladığı ve çalışmasına izin vermediği" ve bu suretle erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına karar verilmiştir.

Davacı karşı davalı erkeğin kusura; kadının ise tazminat ve nafaka miktarlarına yönelik istinafı Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilerek erkeğin "ilgisiz davranma ve eşini cahil diye aşağılama" vakıalarının ispatlanmadığından hüküm gerekçesinden çıkarılmasına, kadın yararına maddi, manevi tazminat ile yoksulluk ve iştirak nafakası miktarlarının az olduğu gerekçesiyle artırılmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3.Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için, boşanmaya sebebiyet veren vakıaların tazminat talep eden eşin kişilik haklarına saldırı niteliği taşıması zorunludur. Davalı erkeğe yüklenen ve gerçekleşen "eşinin çalışmasına izin vermeme" şeklindeki kusurlu davranışı davalı karşı davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliği taşımamaktadır. 4721 sayılı Kanunun 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası koşulları kadın yararına oluşmamıştır. O halde, davalı karşı davacı kadının manevi tazminat talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.