Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8391 K.2024/4564

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince açılan boşanma davasının ve fer'îlerinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; kadının evlilik birliği içinde sürekli olarak eşinden fiziksel ve psikolojik şiddet gördüğünü, kadını sürekli aşağılayıp hakaret ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, erkeğin kadını aldattığını, kadının çalışmasına izin vermediğini, davalının kazandığı parayı eşi ve çocuklarıyla paylaşmadığını, kadını evden kovduğunu, erkeğin evi ve ailesi ile ilgilenmediğini, kadının çalışmasına izin vermediğini iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın lehine 80.000,00 TL maddî 80.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; sebepsiz yere kadının evi terk ettiğini iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, kadının nafaka ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı ve bizzat bilgi ve görgüye dayalı tanık beyanlarından erkeğin uzun süredir başka bir kadın ile gönül ilişkisi yaşayarak sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı ve zaman zaman kadına fiziksel şiddet uyguladığı, her ne kadar davalı tanığı .... davacının bu durumu bildiğini ve kabul ettiğini beyan etse de en son davalının sadakatsiz davranışlarının ortaya çıkması sebebi ile tarafların ayrı yaşamaya başladığı,

davacının bu durumu kabul etmesinin evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı hususunu ortadan kaldırmayacağı ve yaşanan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, davacı kadına yüklenebilecek bir kusurun varlığının ispat edilemediği gerekçesi ile açılan boşanma davasının kabulü ile 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, davacı kadın yararına daha önce hükmedilen aylık 500,00 TL tedbir nafakasının celse tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

bu nafakanın karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 60.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmedilen tazminat ve nafaka miktarlarının fahiş olduğunu, kararın kendi içerisinde çelişkili olduğunu, davalının elektrik işiyle ilgilendiği tespiti ve değerlendirmesinin hatalı olduğunu, davalının elektrik işiyle bugüne kadar hiç ilgilenmediğini, emekli olduğunu belirterek, kusur belirlemesi, kabul edilen nafaka ve tazminat miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kamu düzeni gereğince Bakırköy 13. Aile Mahkemesinin 21.12.2020 tarih, 2019/101 Esas, 2020/1373 Karar sayılı kararının 1. bendinin kaldırılmasına, "Sivas İli, ... İlçesi, ... Cilt 103, Hane 59, Birey Sıra No: 26'da nüfusa kayıtlı olup önceki soyadı Bozkurt iken evlenerek Sivas İli, ... İlçesi, ... Cilt 103, Hane No: 1, Birey sıra No. 175'e gelen ... ve ...'den olma 16/07/1963 Zara Doğumlu ...

T.C kimlik numaralı ... ile Sivas İli, ... İlçesi, ... Cilt 103, Hane No:1'de Birey Sıra No: 84'te nüfusa kayıtlı, ... ve ...'dan olma 25/03/1960 Zara doğumlu ...

T.C.kimlik numaralı ...'ün TMK 166/1 maddesi gereğince boşanmalarına" (Hükme 1. bent olarak yazılmasına), kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı erkeğin kusur belirlemesi, davanın kabulü, nafaka ve tazminatlara yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, kabul edilen nafaka ve tazminat miktarları yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte geçimsizlikte erkekten kaynaklanan kusurlu bir davranışını ispat edilip edilmediği, kadın yararına hükmedilen tazminat ve nafaka miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,