Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8623 K.2023/5478

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davalı ile evlilik dışı doğan 2017 doğumlu ...'ı yasal olarak tanıdığını, çocuğun velâyetinin davalı annesinde olduğunu, davalı tarafından açılan dava sonucunda iştirak nafakası ödemekte olduğunu, davalının başka şehirde yaşaması nedeniyle ortak çocuğun kendisinde kalmasını istediğinde zorluklar çıkarıldığını, çocuğuyla görüşemediğini belirterek ortak çocukla arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile 2016 yılında tanıştıklarını, evlilik dışı dünyaya gelen ... ile davacı arasında soybağı kurulduğunu, hamilelik ve doğum sürecini maddî ve manevî olarak tek başına geçirdiğini, tüm bunların yanı sıra davacının çocuğun maddî ihtiyaçlarını karşılamaması nedeniyle nafaka davası açtığını ve aylık 300,00 TL iştirak nafakası ödemesine hükmedildiğini, davacının ahlaksız hayat sürdüğünü, kendisinden yaşça büyük ve zengin kadınlarla ilişki yaşayarak maddî çıkar elde ettiğini, ortak çocuğu da söz konusu ilişkilere alet ederek bahsettiği kadınlarla olan buluşmaların bir kısmında yanında götürdüğünü,

davacının çocukla konuşmalarında genellikle kıyafet giymediğini, çocuğun bilinçaltına da bunu normal olarak aşıladığını, çocuğun babanın kıyafetsiz konuşmalarına maruz kaldıkça kıyafetsiz gezmenin normal olduğunu düşünmeye başladığını, davacının selfitis adında tanımlanan sürekli selfie fotoğraf çekme alışkanlığının olduğunu, davacının sürekli kendi fotoğraflarını çektiği gibi ortak çocuğu da bu saplantısına alet ettiğini, çocuğun babam sürekli benim fotoğraflarımı çekiyor, herşeyi çekiyor, çekme diyorum yine de çekiyor şeklinde söylemlerinin olduğunu, davacının bu takıntısının psikolojik zararının dışında fiziksel olarakta zarar verdiğini,

davacının çocukla tatil yapmak istediğini söyleyerek çocuğu aldığını ve Manavgat'ta yaşlı bir şahsın evine götürdüğünü ve bu dönemde kötüniyetli davranarak çocukla iletişimini kestiğini ve aramaları cevaplamadığını, telefonunu kapattığını, ayrıca davacının kendisinin nafaka davasındaki beyanlarına göre %71 engel raporu bulunan kronik hastalığının olduğunu, davacının çocuk sahibi bir şahısla birliktelik yaşadığını ve bunların pornografik video ve fotoğraflarının olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; baba ile ortak çocuk ... arasında 14.06.2017 tarihinde tanıma yoluyla soybağı kurulduğu, alınan sosyal inceleme raporlarına göre çocuk ve baba arasında kişisel ilişki kurulmasının uygun olduğunun belirtildiği, çocuğun babasıyla görüşmesinin çocuğunun gelişimindeki yüksek yararı, babanın çocuğu ile görüşme hakkı dikkate alınarak davanın kabulüne, ortak çocuk ile baba arasında;

küçüğün her ayın 2 nci ve 4 üncü haftası Cumartesi günü saat 10.00’da anneden alınıp Pazar günü akşam saat 17.00’da anneye teslimi, dini bayramların 2 nci günü saat 10.00' da anneden alınıp 3 üncü günü saat 17.00' da anneye teslimi, Temmuz ayının 1 inci günü sabah saat 10.00' da anneden alınıp 31 inci günü akşam saat 19.00' da anneye teslimi, sömestr tatilinin ilk Pazartesi günü sabah saat 10.00' da anneden alınıp izleyen Pazar günü saat 17.00' da anneye teslimi suretiyle kişisel ilişki kurulmasına ve devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının kanuna uygun şekilde hukuki delillerini bildirmediğini, davalının delillerinin toplanmadığını, davacının pornografik görüntüleri olduğunu, kişisel ilişki kurulduğunda ortak çocuğun bu görüntülere maruz kalabileceğini, çocuğun doğum sürecinde ve sonrasında davacının maddî ve manevî destek sağlamadığını, davacının kendisinden yaşça büyük ve zengin kadınlarla ilişki yaşadığını, bu birlikteliklerden maddî çıkar elde ettiğini ve ortak çocuğu söz konusu ilişkilere alet ettiğini, kadınlarla olan buluşmalarının bir kısmında çocuğu da yanında götürdüğünü,

davacının sürekli kendi fotoğraflarını çektiği gibi ortak çocuğu da söz konusu alışkanlığına alet ettiğini, çocukla bir araya geldiklerinde davacının çocuğun beslenmesine dikkat etmediğini, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun üstün yararına aykırı olduğunu ileri sürerek davanın kabulü yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde de belirtilen sebeplerle davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulması yasal şartlarının oluşup oluşmadığı, kurulan kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 323 üncü, 324 üncü, 337 nci maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,