Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8660 K.2025/2510

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında bozma sonrasında yapılan yargılama sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkeğin mirasçısı tarafından yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden; davalı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ile karşı taraf temyiz eden davacı ... mirasçısı vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla davalı kadın vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı erkek mirasçısı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331 inci maddesinin birinci fıkrasındaki düzenlemeye göre; davanın konusuz kalması halinde yargılama giderleri ve vekâlet ücreti konularında, davadaki haklılık durumuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Hal böyle iken, davacı erkek mirasçısının kusur tespiti yönünden devam ettiği iş bu davada yapılan yargılama ve toplanan delillerden sağ kalan davalı kadının boşanmaya yetecek derecede kusurlu olduğunun tespit edilmesine, davacı müteveffanın dava açmakta haklı olduğunun anlaşılmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince davacı erkek mirasçısı yararına yargılama giderlerine ve yargılamada kendini vekille temsil ettiren davacı erkek mirasçısı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.