Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8714 K.2024/5867

Taraflar arasındaki asıl boşanma ile karşı maddî ve manevî tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince iş bu dosyanın taraflara arasındaki tanıma dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf taleplerinin ayrı ayrı kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davada boşanma yönünden karar verilmesine yer olmadığına, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin kadını aşağıladığını, hakaret ve küfür ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili karşı dava dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki tanıma dosyasının derdest olduğunu bu nedenle derdestlik nedeniyle davanın açılmaması sayılmasının gerektiğini, kadının erkeğe küfür ettiğini, çocuklara ve erkeğe karşı ilgisiz olduğunu, tartışmalarda erkeği tırnakladığını iddia ederek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne erkek yararına yasal faizi ile birlikte 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 25.01.2018 tarih ve 2016/356 E 2018/26 K sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi'nin dosyası ile Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/432 Esas sayılı dosyasının tarafları ile konusunun aynı olması, davalarının aynı sebeplerden doğması, biri hakkında verilecek kararın diğerini de etkileyecek olması, davalar arasında hukuki ve fiili bağlantının bulunması ve usul ekonomisi gereği davaların birleştirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili, birleştirme kararının doğru olmadığını, mahkemenin esasa girip değerlendirme yapması gerektiği yönünden; davalı-davacı erkek vekili, birleştirme kararının doğru olmadığını, mahkemenin esasa girip değerlendirme yapması gerektiği, karşı davasını süresinde açtığı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 22.02.2021 tarih ve 2019/522 E 2021/196 K sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi'nin dosyası ile tanıma dosyasının birleştirilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığını, tanıma dosyasının bekletici sorun yapılması ve sonucunda göre değerlendirme yapılması gerektiği, karşı dava da eksik nispi harcın tamamlatılması ile davacı kadına dilekçenin tebliği ile tarafların delillerinin toplanması ve neticesinde karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile tarafların istinaf taleplerinin ayrı ayrı kabulü ile, İlk Derece Mahkemesinin kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların boşanmalarına ilişkin olarak verilen kararın tanıma ve tenfiz sonucu kesinleştiği, bu haliyle asıl davanın boşanma yönünden konusuz kalması sebebiyle bu hususta karar verilmesine yer olmadığı; asıl ve karşı davadaki diğer talepler olan maddî ve manevî tazminat talepleri bakımından ise; boşanmaya ilişkin yabancı mahkeme ilamı incelendiğinde taraflara herhangi bir kusur yüklenmediğinin anlaşılmasına göre tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; asıl davanın reddi, kusur belirlemesi yapılmaması, tazminat taleplerinin reddi ile yoksulluk ve iştirak nafakası hakkında karar verilmemesi yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; karşı davanın reddi, kusur değerlendirmesi yapılmaması yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf talebinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili tamyiz başvuru dilekçesinde özetle; asıl davanın reddi, kusur belirlemesi yapılmaması, tazminat taleplerinin reddi ile yoksulluk ve iştirak nafakası hakkında karar verilmemesi yönlerinden temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; karşı davanın reddi, kusur değerlendirmesi yapılmaması yönlerinden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen boşanma davasında, yabancı mahkemece verilen ve kesinleşen boşanma kararına rağmen kusur belirlemesi yapılıp yapılmayacağı ve taraflar yararına tazminat verilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi; 4721 sayılı Kanunu'nun 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuk Hakkında Kanun'nun (5718 sayılı Kanun) 58 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,