Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1437 K.2024/8759

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava dilekçesinde; tarafların 02.10.2010 tarihinde evlendiklerini, 2011 doğumlu ... isimli ortak çocuklarının bulunduğunu, evliliğin son iki yılında davalının kendisine ve çocuğa karşı ilgisiz olup kötü davrandığını, psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, çocuğa da şiddet uygulayıp tehdit ettiğini, davalının kendisini ve annesini tehdit etmesi nedeniyle İnebolu Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/641 Esas sayılı dosyasında ceza davası görüldüğünü, böbrek taşı düşürürken tedavi süresince davalının ilgilenmediğini, telefonu kafasına vurup tokat attığını, Aksaray'a taşındıktan sonra da aynı olayların yaşandığını,

bu nedenle ailesinin yanına gittiğini, beş senedir davalıdan ayrı bir şekilde Abana'da ailesinin yanında yaşadığını, davalının kendisine ve ortak çocuklarına maddî ve manevî desteğinin bulunmadığını, bu nedenlerle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin kendisine verilmesine, çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak, kendisi için aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata yasal faizi ile birlikte karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde; iddiaları kabul etmediğini, maddî ve manevî tazminatları ödeme durumunun bulunmadığını beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının davacıya yönelik tehdit ve hakaret içeren davranışlarda bulunduğu, davacının annesini tehdit ettiği, evin geçimiyle ilgilenmediği, davacı ve ortak çocuğun maddî ve manevî ihtiyaçlarını karşılamadığı, davalının tam kusurlu olduğu gerekçesiye davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesine,

çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk lehine hükmedilen aylık 350,00 TL tedbir nafakasının, karar tarihi itibariyle 50,00 TL arttırılarak aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakası olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı lehine hükmedilen aylık 200,00 TL tedbir nafakasının, karar tarihi itibariyle 200,00 TL arttırılarak, aylık 400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

iştirak ve yoksulluk nafakasının her yıl TUİK'in belirlediği ÜFE oranında arttırılarak devamına, 7.000,00 TL maddî, 7.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı erkek; boşanma kararı ile birlikte nafaka, tazminat ve velâyet kararını kabul etmediğini, çalışmadığını, bu nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemenin kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek; istinaftaki nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulünün gerekip gerekmediği, nafakalar ve tazminatlar ve velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun)190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci, 182 nci, 330 uncu ve 336 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalı erkeğe yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,