Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1728 K.2024/8785

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının, erkeğe ve erkeğin babasına hakaret ettiğini, çocukla ve eşiyle ilgilenmediğini, güven sarsıcı ve sadakatsiz davranışlar sergilediğini, bu bağlamda konuştuğu kişi ile görüşebilmek için çocuğu gerekmediği halde sürekli hastaneye götürdüğünü, güven sarsıcı davranışına şahit olan çocuğu gördüklerini söylememesi hususunda tehdit ettiğini, çocuğa fiziksel şiddet uyguladığını, erkeği sevmediğini ve ailesinin zoruyla evliliğe devam ettiğini söylediğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, erkek lehine yasal faiziyle birlikte 200.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin iddialarını kabul etmediklerini, erkeğin, babasının evliliğe müdahalesine sessiz kaldığını, babasının sözü ile hareket edip babasına hiçbir şey söyleyemediğini, babasının kadına hakaretine sessiz kaldığını, kadına hapis hayatı yaşattığını, ev alınırken kadının annesinden alınan altın borcunu ödemediğini, erkeğin iftirasına çocuğu da alet ettiğini belirterek asıl davanın reddine karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine,

çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 700,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 60.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kadının eşine yönelik şerefsiz, kanı bozuk, eşek, köpek, hayvan gibi sözlerle hakaretlerde bulunduğu, ortak çocuğu başka amaçlarla sık sık hastaneye götürdüğü, çocukla ilgilenmediği, çocuk açım dediğinde kalk dolaptan ne bulursan ye şeklinde söz söylediği, kadının başka erkeklerle telefon ile görüşerek güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, kadının annesinin dayısının tarafların evine geldiğinde kadının ortak çocuğa gördüklerini kimseye anlatma yoksa seni zehirlerim yemeğin içine ilaç atarım, dayımla içki içtiğimizi söylersen seni öldürürüm şeklinde tehditlerde bulunduğu,

erkeğin de babasının evlilikte ipler benim elimde şeklindeki aşırı müdahaleci sözüne karşı tepkisiz kalması nedeniyle kusurlu olduğu, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin az, kadının ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine,

anne ile kişisel ilişki tesisine, davacı kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, erkek lehine yasal faiziyle birlikte 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, kadının yoksulluk nafakası ile tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen tazminatlar, kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğe yüklenen kusurların gerçekleştiği, kadına yüklenen güven sarsıcı davranışta bulunma kusurunun tanık ...'ın beyanı ile sadakatsizlik boyutuna ulaştığı, kadının diğer kusurlarının gerçekleştiği, kadının gerçekleşen kusurlarının yanında erkeğin babasına hakaret etme, sürekli telefonla ilgilenmek suretiyle erkeğe karşı ilgisiz davranma, erkeği sevmediğini söyleme, ortak çocuğa fiziksel şiddet uygulama kusurlarının da sabit olduğu, gerçekleşen olaylarda erkeğin az, kadının ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle erkek vekilinin kusur belirlemesine yönelik istinaf itirazının kısmen kabulü ile kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, erkeğin sair, kadının ise tüm istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3.Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı- karşı davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların tespit edilen ekonomik durum ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı- karşı davalı erkek yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen hakkaniyet kuralları dikkate alınarak 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden davacı- karşı davalı erkek yararına BOZULMASINA,

2.Davacı- karşı davalı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz peşin harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,