Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1882 K.2024/8810

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, ziynet alacağı isteminin tefrikine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin kadını aşağıladığını, küfür ve hakaret ettiğini, evden kovduğunu, başka bir erkekle konuştuğu iftirasında bulunduğunu, psikolojik şiddet uyguladığını, kadın ve çocukla ilgilenmediğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, bağımsız konut açmadığını, erkeğin annesinin evliliğe müdahale ettiğini, erkeğin annesinin sözünden çıkmadığını, kadına harçlık vermediğini, tehditte bulunduğunu, kadının ailesine görüşmesine izin vermediğini, kadının ailesinin ortak konuta gelmesini istemediğini, kadını beraber hiçbir yere götürmediğini, kadının ameliyatında birlikte gitmediğini,

şiddet uyguladığını, son olayda kadının erkek kardeşinin üzerine yürüyerek tehdit ettiğini, kadının ağabeyinin evine sığındığını, iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, aylık 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, 22 ayar 20'şer gram 4 adet bileziğin aynen iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; davacının dava dilekçesindeki kendisine yöneltmiş olduğu iddia ve beyanlarının hiçbirinin gerçeklik payı bulunmadığını, davacının söylediği sözlerin tarafına atılmış olduğu iftiralar olduğunu, kendisinin evine, çocuğuna ve eşine bağlı bir kişi olduğunu, boşanmak istemediğini, Yahyalı Belediyesinde işçi olarak askeri ücretle çalıştığını, evinin kira olduğunu, esnaflara ve bankalara borcu bulunduğunu, maddî durumunun iyi olmadığını, bu nedenlerle davacının kendisine yöneltmiş olduğu iddia ve beyanlarının hukuki dayanağının bulunmaması sebebiyle davacının davasının reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iddia ve savunmalar, tanık anlatımları, gelen yazı cevapları ve toplanan tüm delillere göre; davalı erkeğin davacı kadına harçlık vermediği, ihtiyaçlarını yeterince karşılamadığı, davacı kadının ailesiyle görüşmesine engel olduğu ve davacının ailesine karşı ilgisiz davrandığı, davacı kadının ameliyatında davacı ile ilgilenmediği,

davacının kardeşi olan tanık E. K.'u öldürmekle tehdit ettiği, buna karşın halihazırda davalı tarafça cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde davacı kadına kusur atfeder bir iddiası ve savunması bulunmadığı anlaşılmakla davacı kadına kusur yüklenmediği,

bu belirlemeler karşısında, yaşanan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebi ile açılan boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın lehine 40.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata, kadın lehine aylık 1.250,00 TL tedbir ve aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına, ortak çocuk ergin olduğundan velâyet hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kabul edilen nafaka miktarları, nafakaya ÜFE oranında arttırım yapılmaması, tazminat miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, boşanma davasının kabulü, kabul edilen nafaka ve tazminatlar ile miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, davacı kadının zorunlu ihtiyaçları,tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları,

paranın alım gücü ve tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası miktarı ile maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesi ile davacı kadının lehine hükmedilen yoksulluk nafakası miktarı ile maddî ve manevî tazminat miktarlarına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, davalı erkeğin tüm, davacı kadının sair istinaf başvurusunun reddine, İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili kısımlarının kaldırılmasına, adın lehine aylık 2.500,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın lehine 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, boşanma davasının kabulü, kabul edilen tazminatlar ve nafakalar ile miktarları yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, geçimsizlikte kadından kaynaklanan kusurlu bir davranışın ispatlanıp ispatlanmadığı, boşanma davasının kabulüne karar verilmesinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı, kusur belirlemesine bağlı olarak kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığı, kabul edilen tazminatlar ve nafakaların hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,