Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/2013 K.2024/5778

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların daha önceden boşanıp ikinci kez evlendiklerini, kadının ilgisiz ve başına buyruk tavırları olduğunu, hakaret ve aşağılayıcı sözler söylediğini, en son evi terk ederek ailesinin yanına döndüğünü ve ortak çocukları göstermediğini belirterek tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, 25.000,00 TL maddî 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin yemeği beğenmemesi sebebiyle tartışma çıkarıp yemeği yere fırlattığını, sinir krizi geçirip hakaretler ve tehditler savurduğunu, müvekkilin babasını arayarak "gel kızı götür, yoksa öldüreceğim" dediğini, mecburen evden ayrılmak zorunda kaldığnı, annesi ve kız kardeşinin sürekli evliliğe müdahale ettiğini, erkeğin ses çkarmadığını, ortak çocuklara da hakaret ettiğini belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin müvekkiline verilmesine,

aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk, çocuklar yararına ayrı ayrı 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, 300.000,00 TL maddî, 300.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile boşanmaya sebep olan olaylarda davacı- karşı davalı erkeğin, kadının yaptığı yemeği yere dökmesi, kadının ailesinden karşı davalıyı götürmelerini istemesi, tehdit etmesi, hakaret etmesi, ailesinin hakaretine sessiz kalması, şiddet uygulaması,

ortak çocuğa hakaret etmesi sebepleri ile ağır kusurlu, davalı- karşı davacı kadının ise erkeğe hakaret etmesi sebebiyle hafif kusurlu olduğu sonuç ve kanaati ile her iki davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, çocuklar hakkında alınan sosyal inceleme raporu göz önüne alınarak velâyetin anneye tevdiine, aylık 1.250,00'şer TL tedbir ve iştirak nafakasına, tarafların kusur durumları, sosyal ekonomik durumları,

her ne kadar kadının annesi iş yerinin erkeğe ait olmadığını ve faal olmadığını beyan etmişse de delil olarak sunulan resimler dikkate alındığında iş yerini işletenin erkek olduğu dikkate alınarak kadın yararına aylık 2.000,00 TL tedbir, yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur tespiti, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar, kendi reddedilen tazminat talepleri yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; hakaret vakıasına dayanılmadığını belirterek erkeğin davasının kabulü, kusur tespiti, tazminat ve nafaka miktarları yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı- karşı davacı kadının tazminat, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarlarına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, miktarlar az olduğundan bu hususlarda yeniden hüküm tesisine, velâyet hakkı anneye verilen çocuklar yararına aylık 2.000,00'er TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 3.000,00 TL yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tüm, kadının sair istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur tespiti, nafaka ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kusur tespiti, tazminatlar ve nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci ve 330 uncu maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,