Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/273 K.2024/7766

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin düzeltilmesine, sair istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkiline sürekli ekonomik, psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, hakaret, küfür ve tehdit ettiğini, aile birliği sorumluluklarını yerine getirmediğini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, nafakaya yıllık %25 artış oranı uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafın tanık deliline dayanmayacaklarını beyan ettiği, dava dilekçesi ekinde sunulan mesaj ekran görüntülerinde yer alan ve davalı tarafından davacıya gönderildiği ifade edilen hakaret içerikli mesajların, hangi tarihte gönderilmiş olduğunun belli olmadığı, delil olarak dayanılan Kozan 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/342 Esas ve 2018/711 Karar sayılı dosyasında yapılan ceza yargılamasında davacının, davalı hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle davalının üzerine atılı kasten yaralama suçuna ilişkin davacının davalıyı affetmiş olduğu, davalıya kusur olarak isnat edilen eylemlerin sunulan ve toplanan delillerle ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili, af olgusunun gerçekleşmediğini beyanla; eksik inceleme, davanın reddi ve kusur belirlemesi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin dava dilekçesinde delil olarak dayandığı Kozan Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2018 tarih ve 2018/342 Esas, 2018/711 Karar sayılı dosyası incelendiğinde davacının, davalının kendisine fiziksel şiddet uyguladığını, şiddet olayı yaşandıktan sonra da eşi ile aynı evde kalmaya devam ettiğini beyan ettiği, davacının dava dilekçesine konu ettiği bu şiddet vakıasından sonra tarafların bir arada yaşamaya devam ettikleri, davacı vekilinin duruşmada tanık ve başkaca delile dayanmayacaklarını beyan ettiği,

böylece sonraki döneme ilişkin şiddet vakıasına ilişkin iddianın ispatlanamadığının anlaşıldığı, davacı vekili dava dilekçesi ekinde mesaj kayıtları ibraz etmiş ise de, ibraz edilen kayıtlarda yer alan mesajların kim tarafından ve hangi tarihte gönderildiğinin tespit edilemediği, İlk Derece Mahkemesince bu mesaj kayıtlarının hükme esas alınmamasının isabetli olduğu, dosyadaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacının evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı hususunu ve davalının kusurlu davranışını ispatlayamadığı,

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi isabetli ise de, kararın gerekçesi doğru olmadığından davacı kadının istinaf talebinin kabulü ile davanın reddine ilişkin kararın gerekçesinin açıklanan şekilde düzeltilmesine, davacı kadın vekilinin sair istinaf itirazlarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili, af olgusunun gerçekleşmediğini beyanla; eksik inceleme, davanın reddi ve kusur belirlemesi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında af olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, eksik inceleme ile karar verilip verimediği, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Mihrap'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,