Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/3069 K.2024/10046

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın vekili tarafından eksik inceleme yapıldığını beyan ederek erkeğin davasının kabulü, kadının davasının reddi ve kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesi tarafından davalı-davacı kadının, davacı-davalı erkeğin kusurunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davalı-davacı kadının karşı davasının reddine karar verilmiş ise de; davacı-davalı erkek tarafından açılan Gaziantep 3. Aile Mahkemesi'nin 2015/213 E., 2015/979 K. Sayılı dosyasında görülen boşanma davasında erkeğin, kadının kusurunu ispat edememesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar kesinleşmiştir.

Erkek tarafından açılan bu ilk boşanma davası nedeniyle taraflar arasındaki fiili ayrılığı başlatan davacı-davalı erkek kusurludur. Ayrıca davacı-davalı erkeğin, davalı-davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığı dosyaya giren ceza dava dosyalarından anlaşılmıştır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, kadının davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile karşı davanın reddi doğru bulunmamıştır.