Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/3224 K.2025/1136

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, açılan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, reddedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı kadın tarafından İzmir 16. Aile Mahkemesinin 2015/627 Esas-2017/359 Karar sayılı dosyasında evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davası açılmış, verilen boşanma kararı istinaf ve temyiz incelemesinden geçerek nihai olarak 03.03.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

Ancak, verilen boşanma hükmü kesinleşmeden eldeki davada davacı kadın tarafından 23.03.2020 tarihinde zina mümkün olmadığı taktirde evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak boşanma davası açılmış ancak yargılamaya dosyalar birleştirilmeden devam edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacının boşanma davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı itibari ile davalının sadakatsiz davranışlarda bulunduğuna ilişkin somut delil bulunmadığı, tanık beyanlarının birbirleri ile çelişkili olduğu ve yeterli olmadığı, davacının bu iddiasının ispat edemediği gerekçesi ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, karara karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince de belirtildiği üzere, taraflarca daha önce açılıp karar verilen dosyadaki boşanma hükmü kesinleştiğinden eldeki davada kadının boşanma istemi yönünden dava konusuz kalmış ise de boşanma kararının kesinleşmesinden önce kadın tarafından açılan eldeki bu dava nedeniyle, taraflar arasında boşanma davalarına ilişkin kusur durumu henüz taraflar yönünden bütünüyle kesinleşmemiştir.

"Eşlerden biri zina ederse diğer eş boşanma davası açabilir. Davaya hakkı olan eşin boşanma sebebini öğrenmesinden başlayarak altı ay ve her hâlde zina eyleminin üzerinden beş yıl geçmekle dava hakkı düşer. Affeden tarafın dava hakkı yoktur (TMK m.161). Demircikara Polis Merkez Amirliği'nin 30.03.2020 tarihli kolluk tespit tutanağında, erkeğin kız arkadaşıyla yaşadığı, kız arkadaşının çalışmadığı belirtilmiştir.

Somut olayda, dinlenen davacı kadın tanıklarının beyanları ile davacı kadının delil olarak da dayandığı kolluk araştırma tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, somut olayda erkeğin zina eylemi gerçekleşmiştir.

O halde; İlk Derece Mahkemesince kadın tarafından daha önce açılıp görülen boşanma davası getirtilerek, hem daha önce açılıp görülen boşanma dava dosyasında kesinleşen kusur durumları, hem de kadının eldeki zina hukuki sebebiyle açılan boşanma davasında erkeğin sabit olan zina eylemi de dikkate alınarak, tüm delillerle belirlenecek tarafların kusur durumları birlikte değerlendirilerek ve tek bir kusur belirlemesi yapılması, belirlenecek kusur derecelendirmesine göre de kadının maddî ve manevî tazminat talepleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken eldeki boşanma dosyasında kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesi ile tazminat taleplerinin reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.