Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/3395 K.2024/5203

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin değiştirilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, çocukların velayetlerinin davacıya verildiğini, çocuklar ile davalı arasında kişisel ilişki tesis edildiğini, davalının çoğu zaman çocukları merak etmediğini, onlarla bir araya gelmediğini, davacının Kırgızistan uyruklu olduğunu, Türkiye'de ailesi, akrabaları olmadığını, geçimini sağlayamadığını, bu nedenle ailesinin ve akrabalarının yaşadığı Kırgızistan'a çocuklarını da alarak şimdilik yerleştiğini, bu nedenlerle davalı ile çocuklar arasındaki kişisel ilişkinin şuanki mevcut duruma göre yeniden düzenlenmesini,

küçükleri bulunduğu yerden (davacı anne ile birlikte yaşadıkları Kırgızistan'dan) teslim alarak süre sonunda aynı yere teslim etmesi koşulu ile ve bazı saatlerde görüntülü görüşme, sesli konuşma şeklinde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişki davalının çalışma gününe denk geldiği için kişisel ilişkinin kurulamadığını, bu durumu davacıya defalarca ilettiğini ancak davacının davalıyı mağdur etmeye çalıştığını, günlerin tekrar düzenlenmesi için dava açtığını, son olarak davacının kişisel ilişkiyi engelleyebilmek için memleketine gittiğini, asgari ücret ile çalışan birinin Kırgızistan'a gidip çocuklarını görmesinin mümkün olmadığını, davacının velayet hakkını kötüye kullandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kişisel ilişkinin sadece velayet kendisine verilmeyen tarafın değil çocukların da hakkı olduğu, davacı her ne kadar çocukların davalı tarafından Kırgızistan'dan teslim alarak ve süre sonunda Kırgızistan'da teslim etmesini talep etmişse de Mahkemece yabancı bir ülkede davalının çocuğunu teslim alması ve teslim etmesi yükümlülüğü altına sokulamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Türkiye'de çevresinin bulunmadığını, hükmedilen nafakalar ile geçimini temin edemediğini, yaşanan depremde arayan soranının olmadığını, davalının tehdit ve hakareti nedeniyle ceza aldığını, çocukları ile kişisel ilişki kurmadığını belirterek davanın reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlayarak davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davanın reddinin dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 323 üncü maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,