Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/3586 K.2024/5422

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüyle kararın kaldırılarak kısmen yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Manisa 2. Aile Mahkemesinin 2020/9 Esas, 2021/145 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, 20.01.2020 doğumlu müşterek çocuğun velâyetinin davalı anneye verildiğini, baba ile kişisel ilişki tesis edildiğini, oğlu ile daha fazla vakit geçirmek istediğini, şu anda oturmuş olduğu konutta ortak çocuğun yatılı ve daha uzun süreler kalması için tüm evi dizayn ettiğini, ortak çocuğun yatılı kalmasında hiçbir engel bulunmadığını, bu nedenlerle öncelikle tedbiren dava süresinde her hafta sonu cumartesi ve pazar günleri saat 10.00 ile 20.00 arası kişisel ilişki tesisine,

dava kesinleşmesine binaen; davacı baba ... ile ortak çocuk ... arasında her hafta sonu bir akşam yatılı kalacak şekilde cumartesi günleri saat 10.00 ile pazar günü saat 20.00 arası, Dini Bayram günlerinin 1 inci günü saat 10.00 ile 2 nci günü 20.00 arası, babalar gününde saat 10.00 ile ertesi gün 20.00 arası kişisel ilişki tesisine, talebin yerinde görülmemesi halinde her hafta sonu cumartesi ve pazar günleri ayrı ayrı olmak üzere saat 10.00 ile 20.00 arasında, Dini Bayram günlerinin 1 inci ve 2 nci günü saat 10.00 ile 20.00 arası ve babalar günü saat 10.00 ile 20.00 arasında kişisel ilişki tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; ortak çocuğun kişisel ilişki gününde hiçbir şekilde babasına gitmek istemediğini, çocuğun iki yaşında olduğunu ve henüz babası ile daha fazla zaman geçirmeye hazır olmadığını, çocuğun yaşamını idame ettirebilmesi adına annesine halen bağlılığının devam ettiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından ve alınan sosyal inceleme raporundan ortak çocuğun henüz yaşı itibariyle baba ile yatılı ilişki kurulmasına hazır olmadığı, çocuğun halen anne ile yakın duygusal bağ içerisinde olduğu, çocuğun babasının yanına gideceği zaman ağlayarak gitmek istemediğini beyan ettiği, ortak çocuğun 20.01.2023 tarihi itibariyle henüz 3 yaşını doldurduğu, uzman raporundan da anlaşılacağı üzere hali hazırda baba ile yatılı olarak kalmasının mümkün olmadığı,

her ne kadar davacı vekili terditli olarak yatılı olarak kalmasının mümkün olmaması halinde her hafta sonu kişisel ilişki kurulmasını talep etmişse de her hafta sonu baba ile kişisel ilişki kurulması halinde ortak çocuğun velâyeti kendisinde olan annenin velâyet hakkının kısıtlanacağı ve çocuk ile hafta sonu vakit geçirmesinin mümkün olamayacağı, çocuğun üstün yararı gereğince, davanın kısmen kabulü ile "...çocuk ile baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü sabah 10.00'dan, aynı gün akşamı saat 19.00'a kadar, dini bayramların 2. günü sabah 10.00'dan aynı gün akşamı saat 19.00'a kadar,

babalar gününde saat 10.00 ile aynı gün saat 19.00 arasında küçük ile baba arasında kişisel ilişki tesisine..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının yatılı kişisel ilişki kurulması talebinin reddi yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında alınan sosyal inceleme raporunda çocuğun babası ile yatılı kişisel ilişki kurulmasına engel olabilecek bedeni, fikri, ahlaki gelişimini olumsuz etkileyecek herhangi bir tespit yapılmadığı, davalı annenin ve dinlenen tanıklarının bu yönde bir iddia ve açıklamaları da bulunmadığı, boşanma sürecinde kadının hamile olması,

boşandıktan sonra ise pandemi şartları da gözetilerek baba ile çocuk arasında kurulan sınırlı kişisel ilişkinin çocuğun babaya alışma sürecini uzattığı ve çocuğun bu sebeplerle baba ile görüşme konusunda direngen davranışlar gösterdiğinin değerlendirilmesi gerektiği, çocuk ile babası arasında yeterli kişisel ilişki kurulamadığı takdirde güven duygusunun oluşamayacağı, çocuğun babası ile yatılı kişisel ilişki kurulmasına engel dosyaya yansıyan somut bir olgu ve delil bulunmadığı, bu itibarla mahkemenin baba ile kişisel ilişkiyi düzenlerken yatılı kişisel ilişki kurmamasının doğru bulunmadığı,

çocuğun istinaf inceleme tarihindeki yaşı, yaşı ile uyumlu muhtemel gelişimi gözetilerek baba ile yaşı ile uyumlu yatılı olacak şekilde kişisel ilişkinin kurulması gerektiği gerekçesiyle davacı erkek vekilinin istinaf itirazının kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının kaldırılmasına, yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulması suretiyle "...Davanın kısmen kabulüne, davaya konu küçüğün üstün yararı gözetilerek;

daha önce Manisa 2. Aile Mahkemesinin 22.02.2021 tarih, 2020/9 Esas, 2021/145 Karar sayılı, 18.05.2021 tarihinde kesinleşen ilamındaki çocuk 20.01.2020 doğumlu ... ile davacı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına; her ayın 1 nci ve 3 ncü cumartesi günü sabah saat 10:00'dan pazar günleri saat 17.00'ye, dini bayramların 2 nci günleri saat 10.00'dan 2 ncü günü saat 17.00'ye, babalar günü saat 10:00'dan aynı gün saat 19:00'a kadar olacak şekilde çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin şiddet eğilimi olduğunu, çocuğu almakla kadını tehdit ettiğini, çocuğun henüz 4 yaşında olması nedeniyle yatılı kişisel ilişki kurulmasının hatalı olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmek üzere bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından çocukla kişisel ilişki süresinin artırılması davası neticesinde ortak çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 6 ncı maddesi, 323 üncü maddesi, 324 üncü maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesi ve 12 nci maddesi; Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,