Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/3907 K.2025/460

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi ve asıl boşanma davasının reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflarca karşılıklı açılan evlilik birliğinin sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davalarının ve davacı-karşı davalı kadının ziynet alacağı davasının İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda, davacı-karşı davalı kadının boşanma ve ziynet alacağı davası ile davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekilleri tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, boşanma davalarına ve davacı-karşı davalı kadının ziynet alacağına ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya temyiz incelemesi aşamasında iken davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından dosyaya sunulan 05.07.2024 tarihli dilekçe ekinde sunmuş olduğu karardan tarafların anlaşmalı boşanmalarına karar verildiğini ve kararın kesinleştiğinin eldeki davanın konusuz kaldığını beyanla bu doğrultuda karar verilmesi talep edilmiştir.

İş bu davada kadının asıl boşanma davasındaki boşanma hükmü henüz kesinleşmeden, kadın tarafından erkeğe karşı 02.04.2024 tarihinde boşanma davası açıldığı, Gaziantep 11. Aile Mahkemesinin 10.05.2024 tarih ve 2024/770 Esas, 2024/293 Karar sayılı kararı ile tarafların anlaşmalı boşanmalarına karar verildiği, kararın taraflarca istinaf edilmeyerek 02.07.2024 tarihinde kesinleştiği ve nüfus kayıtlarına işlendiği anlaşılmaktadır.

Bu hale göre, evlilik kesinleşmiş boşanma kararı ile sona ermiş, eldeki asıl boşanma davası ise konusuz kalmıştır. Bu husus gözetilerek eldeki konusuz kalan kadının asıl boşanma davası hakkında karar vermek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.