Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4312 K.2025/1380

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı kadın vekili tarafından nafaka ve tazminatların miktarı, vekâlet ücreti yönünden, davalı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ile nafakalar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle davalı erkeğe sadakat yükümlülüğünü ihlal olarak yüklenilen eylemin güven sarsıcı davranış niteliğinde olduğunun, yine de davalı erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacı kadın vekilinin tüm, davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK) md. 175). Mahkemece davacı kadın yararına yoksulluk nafakası ödenmesine karar verilmiş ise de; davacı kadının emekli olduğu, düzenli bir gelirinin bulunduğu ve boşanma ile yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmıştır. Bu halde TMK'nın 175 inci maddesi koşullarının kadın yararına oluşmadığının kabulü gerekir. Bu itibarla davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.