KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2024/4512 E., 2025/1206 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/216 E., 2024/770 K.
- Dava türü
- Boşanma
- İlk derece mahkemesi
- Amasya Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/513 E., 2023/778 K.
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından velâyet, kişisel ilişki, lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden; davalı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat, ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince davalı kadına yüklenen "apartman komşuları olan ...'u davacının telefonundan engellediği ve iletişimlerinin zayıflamasına neden olduğu" vakıasına ilişkin tanık ...'un beyanının duyuma dayalı olduğunun ve ispat edilemediğinin, ispat edilmeyen bu vakıanın davalı kadına kusur olarak yüklenilemeyeceğinin,
yine de kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışları uyarınca davalı kadının boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğe nazaran ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/4512, K. 2025/1206, 10 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama