KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2024/5542 E., 2025/2176 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2025
- Mahkemesi
- Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/850 E., 2024/835 K.
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
- İlk derece mahkemesi
- Nevşehir Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/354 E., 2024/195 K.
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden; davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, erkek ehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat, reddedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası talepleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davalı-karşı davacı kadına yüklenilen ... sarsıcı davranış vakıasının tarafların dinlenen tanıklarının beyanları ile de ispatlandığının anlaşılmasına ve davalı-karşı davacı kadının çocuklarla ilgilenmemek suretiyle birlik görevini ihmal ettiği vakıasının da kusur olarak eklenmesi gerektiğinin,
kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlar ile birlikte değerlendirildiğinde boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının yine de daha ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/5542, K. 2025/2176, 3 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama