Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/635 K.2024/7252

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; davalı ile 40 yıllık evli olduklarını, ortak üç çocuklarının olduğunu, 40 yıllık evlilikleri boyunca yapmış olduğu başıboş ve izinsiz harcamalarına ve bu süre zarfında defalarca kendisini aldatmasına rağmen, ilk başlarda çocuklarının küçük olması ve kendisinin de annen babasız büyümesi nedeniyle çocukların annesiz kalmaması için her defasında kendisini affettiğini, evlilik boyunca evi 3-4 kez terk ettiğini, yine de getirip çocuklarının başına koyduğunu borçlarını ödediğini, çok kez icralık olduğunu, icra borçlarını kapatarak icra dosyalarını kapattığını,

son 3-4 yıl içerisinde yapmış olduğu borçlarını ödemeyeceğine yemin ettiği için büyük oğlunun iki kez kredi çekerek borçlarını ödediğini, çocukları zor durumda bıraktığını, kendisini eş hatta insan yerine dahi koymadığını, eşinin sürekli kendisini aldattığı ile ilgili sürekli duyumlar aldığını, kendisinin sürekli inkar ettiğini, son aldatmasını ise kapı komşusu ile yaptığını bu durumu tüm mahallenin bildiğini, hatta davalıyı komşusunun kendi eşi ile birlikte yakaladığını ve bıçaklamak için her ikisininde peşine düştüğünü, olay üzerine her ikisi de kaçtığını polisin gelmesi üzerine durumu öğrendiğini,

davalının evlilik süresinde ailesine maddî ve manevî olarak yıprattığını kendisinin ve çocukların psikolojisinin bozulduğunu, davalının yapmış olduğu borçlar ve aldatmaları üzerine bir arada olmalarına imkan kalmadığını, davalının en son olayda büyük oğlunun arkadaşlarının evinde kalırken inlihar mektubu bırakarak olay yerinden ayrıldığını, polislerin ve oğlunun aramaları sonucu 4 gün sonra bir yaşlıya yatılı bakıcılık yaparak orada kaldığının tespit edildiğini bu intihar mektubu olayı daha önceleri de bir kaç kez yaşandığını alışkanlık haline getirerek çocuklarına ve kendisine korku vererek kendisine bağlamaya çalıştığını,

çaresiz kaldığını belirterek evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; davacı ile 38 senedir birlikte yaşadıklarını, evlatlarını büyüttüklerini, eskiden kalma alışveriş alışkanlığı olduğunu, bir takım borçlar yaptığını ama o seneler 13 yıllık tatlıcı imalathanesinde çalışma geçmişi olan bir olduğunu, borç yaptıysa bite çalışıp o eski zamanlarda kendi parasıyla ödediğini, davacının kendisinin eve bir iğne bile almayan biri olduğunu, evdeki çoğu eşyaları çocukları ile birlikte kendisinin aldığını, iddiaları kabul etmediğini,

bir bayan olarak alışveriş hastalığı olduğunu gizli olarak alıp ufak taksitlerle borç yaptığını kabul ettiğini ancak hep evine aldığını aldığı eşyaların hepsinin evde durduğunu, bazılarını da evlenen oğlumla kızına veya akrabalarına verdiğini, eşinden ve oğlundan aldığım paralarla ufak taksitlerle ödemeye çalıştığını araya ailevi veya başka sorunlar girince eşinden para alamadığı için taksitleri ödeyemediğini ama oğlunun ödediğini ve bu yaptığı borçlardan dolayı pişman olduğunu, eşini sevdiğini, eşinin değerini gerçekten bu zamanlarda anladığını onsuz bir hayat düşünemediğini, son olayda aldatma diye bir şey söylediğini,

bahsettiği kişinin kendisinin oğlu yaşında kapı komşuları olduğunu, sürekli gelip gittiklerini, eşi ile 24 saat her gün görüştüklerini çocuklarını bile kendisine emanet edip gittiğini olaydan sonra kaç ay boyunca oğlunun arkadaşının evinde de kaldığını psikolojisinin bozulduğunu, borçlar olduğunu, eşinin de kendisini affetmediğini, en sonunda dayanamayıp intihar mektubu yazıp gittiğini ama yapamadığını, geride dönemediğini, oğlunu daha çok mağdur etmemek için daha önceden bulduğu işe girdiğini, yatılı bakıcı olarak çalıştığını, bundan eşine de haberi olduğunu, görüştüklerini, kendinden ayrılmayı istemediğini,

boşanma olursa maddî-manevî tüm haklarını talep ettiğini, maddî olarak hiç bir şeyi olmadığını, gidebilecek bir ev nede bir akraba, yaşı itibari ile kalp ve başka hastalıkları olduğunu, tedavi sürecinde olduğunu, ömür boyu kullanması gereken ilaçları olduğunu, bakıma muhtaç olarak yaşamak zorunda kalacağı, iş yerinde bile sigortasız mecburiyetten çalıştığını, boşanmak istemediğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının evlilik birliği içerisinde bir başka erkekle cinsel birliktelik yaşadığı, bu durumun görgüye dayalı tanık anlatımları ile sabit olduğu, diğer tanık anlatımlarının soyut beyanlar olarak kaldığı, görgüye dayalı olarak dilekçelerde ki iddialar ile ilgili somut beyanda bulunmadıkları anlaşılmış olup bu iddialar ve anlatımlara itibar edilmediği,

açıklanan ve kabul edilen iddialar doğrultusunda evlilik birliği temelinden sarsıldığını, tarafların kabul edilen iddia ve savunmaları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda davalının tam kusurlu olduğunu belirterek davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın istinaf başvuru dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın temyiz başvuru dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönlerinden temyiz dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davanın kabulünün yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 2 nci, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası,

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,