Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/6599 K.2025/2714

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-birleşen dosya davalısı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi ve miktarları ile birleşen dosyada kadın lehine 4271 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 197 nci maddesi uyarınca tedbir nafakasına hükmedilmesi ve miktarı yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kısmen kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davalı-birleşen dosya davacısı erkeğin birleşen dosyada kadın lehine 4271 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 197 nci maddesi uyarınca tedbir nafakasına hükmedilmesi ve miktarına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Temyize konu edilen miktarın, kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı-birleşen dosya davacısı erkeğin temyizine konu tedbir nafakasının yıllık miktarı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı-birleşen dosya davacısı erkeğin kadın lehine 4271 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 197 nci maddesi uyarınca tedbir nafakasına hükmedilmesi ve miktarı yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı-birleşen dosya davacısı erkeğin diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.