KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2024/7002 E., 2025/3549 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/1263 E., 2024/825 K.
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
- İlk derece mahkemesi
- Gaziantep 10. Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/147 E., 2022/727 K.
Karar Metni
494 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, maddî ve manevî tazminat ile nafaka miktarları, adli yardım kararına rağmen karşı davanın kabulü nedeniyle kadın aleyhine hükmedilen yargılama giderleri ile vekâlet ücreti yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat ile velâyet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir.
Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.
Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı -davalı kadın vekili hükmedilen nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmamış, erkeğin istinaf başvurusu ise nafaka ve tazminatlar yönünden esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmayan davacı -davalı kadının bu konuda Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararına karşı temyiz hakkı da bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacı kadın vekilinin "lehine hükmedilen nafakaların ve tazminatların miktarı" yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Davalı-davacı erkek vekilinin tüm; davacı-davalı kadın vekilinin reddedilen yönler dışında diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/7002, K. 2025/3549, 10 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama