Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/7622 K.2024/8847

Taraflar arasındaki kişisel ilişki davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ile davalının 6 yıldır dini nikahlı evli olduğunu tanıma yoluyla ... ve ...'ın dünyaya geldiğini, müvekkil, davalı, ortak 2 çocuk ve davalının annesi ile kepez Antalya'da bulunan adreste ikamet ettiklerini, ancak 11 Eylül 2021 tarihinde müvekkilinin eşi ve eşinin annesi ansızın hiçbir sebep göstermeden ve herhangi bir olay yaşanmaksızın ortak çocukları da alıp evinden kaçtığını, davacının bu tarihten beri çocukları ile görüşmediğini, davalı taraf ve annesinin sürekli alkol aldığını, ortak çocukların sağlıklı gelişimi içinde açıkça yetersiz bulunduğunu belirterek ortak çocuklarla ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddialarının asılsız olduğunu, davacının resmi nikahlı olarak başka biri ile evli olduğunu, kadın ve annesinin davacı tarafından darp edildiğini, canını kurtarmak için memleketine gittiğini, çenesini kırdığını, davacı ile çocuklar arasındaki bağın güçlü olmadığını, davacının devamlı şiddet uygulayan biri olduğunu belirterek kişisel ilişki kurulmasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar hazırlanan SİR raporunda çocuklar ve anne ile görüşme yapılamadığı bildirilmiş ise de davacı baba ile yapılan görüşmede kişisel ilişki kurulmasına engel bir durum olmadığı, davalı annenin de baba ile çocukların görüşmesinden yana olduğu,

çocukların üstün yararı gereği baba ile kişisel ilişki kurmaları gerektiği, ancak tarafların farklı ülkede yaşadıkları, internet üzerinden yapılan araştırmada çocukların okul tatil günlerinin hangi zamana geldiği tespit edilği ve davacı baba ile ortak çocuk arasında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki tesis edilmesi. gerekçesi ile; davanın kabulü ile; davacı ile ortak çocuklar arasında her yıl temmuz ayının 1. günü saat 10:00 ile 31. günü saat 17:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına, karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili hükmün tamamı yönünden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dosyası içeriğine, dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davalı kadının tüm istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanı kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, baba ile çocuk ile arasında kurulan kişisel ilişki süresinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,