Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/790 K.2024/7607

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2015 yılında evlendikleri beş aylık çocukları olduğunu, davalının yaşanan sorunları abartıp sürekli eşine hakaret etmesi, eşine ilgisiz davranması, zamanını internet başında geçirmesi, kalan zamanı da uyuyarak geçirmesi, haber verilmesine rağmen işe gideceği gerekçesiyle hastanede doğum yapan eşinin yanına gelmemesi, eşinin, çocuğun ve evin giderlerini düzenli olarak karşılamaması, sürekli yalan söyleyerek eşinin kendisine olan güvenini yitirmesi yüzünden aralarındaki evlilik birliğinin sarsıldığını ileri sürerek, tarafların boşanmalarına, çocuğun velâyetinin anneye verilmesine,

çocuk için 500,00 TL tedbir ve iştirak, kadın için 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 90.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek süresinde cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının doğru olmadığını, aksine kadının bir mazereti olmaksızın doğuma kısa bir süre kala evi terk edip ailesinin yanına gitmesi, kendisini idare edebilecek yeteneğe sahip olmaması başkalarının yanında olumsuz davranışlarda bulunması, ailesinin baskısı ve yönlendirmesiyle davranması Salihli Aile Mahkemesinin 2018/478 D.İş sayılı dosyasında terk ihtarı gönderildikten sonra boşanma davası açılmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu, çocuğu babayla görüştürmemesi sebebiyle kusurlu olanın davacı kadın olduğunu belirterek, davanın reddine, aksi halde erkek lehine faiziyle birlikte 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı erkeğin eşine küfür ve hakaret ettiği, sürekli telefonu ile oynadığı, kalan zamanlarında ise sürekli uyuduğu, eşi ve çocuğu ile ilgilenmediği, doğum sırasında önemli bir sebep yokken eşinin yanında bulunmadığı, eşinin ve çocuğunun ihtiyaçlarını karşılamadığı, bu hali ile davalının evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini ihlal ettiği, davacı kadının ise davalının barışma girişimlerinde ailesinin etkisinde kaldığı, çocukla davalı babanın görüşmesi konusunda da yine ailesinin etkisinde kalarak yardımcı olmadığı,

evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında meydana gelen olaylarda davalının davacıya nazaran daha fazla kusurlu olduğu, bu haliyle müşterek hayatın sürdürülmesi eşlerden beklenemeyecek derecede evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı kanaatine varılarak davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'unun 166/1-2 nci maddesi uyarınca boşanmalarına, çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına,

kararın kesinleşmesinden itibaren çocuk için aylık 450,00 TL iştirak, kadın için aylık 650,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın lehine 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle, kusur tespiti, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat, iştirak ve yoksulluk nafakası ve miktarları, velâyet, boşanma hükmü yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı erkeğin vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, kusur tespiti, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat, iştirak ve yoksulluk nafakası ve miktarları, velâyet, boşanma hükmü yönlerinden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık kadının boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat, velâyet, yoksulluk ve iştirak nafakası noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 174 üncü, 175 inci, 182 inci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,