Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/8029 K.2025/4593

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, velâyet, kişisel ilişki ile reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı kadın tarafından, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan boşanma davasında İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davacı kadın ve davalı erkeğin karşılıklı hakaret ve fiziksel şiddet eylemleri nedeniyle eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'ilerine verilmiş, hükme karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, nafakaların miktarı, velâyet, kişisel ilişki ile reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince davacı kadın ve davalı erkeğin karşılıklı fiziksel şiddet eylemi sabit kabul ederek kusura yönelik vakıalar düzeltilmiş, yinede tarafların eşit kusurlu olduğu belirtilerek kadının nafakalar yönünden istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş, sair istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiş, verilen karara karşı davacı kadın vekili tarafından yukarıda belirtilen nedenlerle temyiz yoluna başvurulmuştur.

1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 12.03.2007 doğumlu ortak çocuk ... 'in inceleme tarihi itibariyle ergin olduğunun anlaşılmasına göre davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragraflar kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Her ne kadar davalı erkek tarafından 09.02.2021 tarihinde verilen dilekçe ile dava dilekçesi ve tensip zaptının usulsüz tebliğ edildiği iddia edilmiş ise de; ön inceleme duruşmasında zapta geçtiği ve davalı erkekçe itiraz edildiği üzere ön inceleme duruşmasına çağrı için çıkartılan davetiyenin erkeğe usulüne uygun tebliğ edildiği, davalı erkeğin duruşmadan ve davadan haberdar olarak ön inceleme duruşmasına bizzat katıldığı, ön inceleme duruşmasında dava dilekçesi ve tensip zaptının usulsüz tebliğine ilişkin herhangi bir itirazının veya beyanının olmadığı,

ön inceleme duruşmasında davacı kadın vekilince, erkeğin süresinde cevap dilekçesi vermediği, bu aşamadan sonra erkeğe süre verilmesine ve bildirilecek delillere muvafakatlarının olmadığının bildirildiği, Mahkemece de uyuşmazlık konusu tespit edilerek tutanağa geçirildiği, erkeğin tüm bu aşamalara veya usulsüz tebliğe ilişkin bir itirazının olmadığı, aksine herhangi bir usulü itirazının olmadığını bildirdiği ve tüm bu hususların da ön inceleme zaptına geçirildiği,

bu nedenle ön inceleme duruşmasından sonra vermiş olduğu 09.02.2021 tarihli dilekçesinin süresinde verilmiş bir cevap dilekçesi olarak değerlendirilemeyeceği, bu nedenle Mahkemece, süresinden sonra verilen 09.02.2021 tarihli dilekçenin cevap dilekçesi olarak kabulünün ve bu dilekçedeki vakıalara dayanılarak kusur belirlemesi yapmasının doğru olmadığı, kaldı ki verilen bu dilekçede de kadına Bölge Adliye Mahkemesince yüklenilen ve kadının üzerinde kalan tek kusur olan fiziksel şiddet vakıasına dayanılmadığı, dayanılmayan bir vakıanın da kadına kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmıştır.

Ayrıca davalı erkeğe İlk Derece Mahkemesince hakaret ve fiziksel şiddet kusurlarının yüklendiği, erkek tarafından İlk Derece Mahkemesi kararı istinaf edilmeyerek bu kusurlarının erkek yönünden kesinleştiği, buna rağmen Bölge Adli Mahkemesince davalı erkeğe sadece fiziksel şiddet kusurunun yüklenmesinin hatalı olduğu, kaldı ki davacı tanığı ...'ın beyanlarından erkeğin, kadının maddi ihtiyaçlarını da karşılamadığı anlaşılmıştır.

O hâlde, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda, davacı kadına fiziksel şiddet uygulayan, hakaret eden ve maddi ihtiyaçlarını karşılamayan erkeğin tam kusurlu, kadının ise kusursuz olduğunun kabulü gerekirken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru görülmeyip kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

3.Yukarıdaki paragrafta açıklandığı üzere; evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların onun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitirdiği anlaşılmıştır. O hâlde, mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları dikkate alınarak kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.