Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/96 K.2024/8448

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulüne, ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı kadın vekilli tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının sürekli müvekkili aşağıladığını, "benekli" diye lakap taktığını, fiziksel şiddet uygulayıp, hakaret ve tehdit ettiğini, müvekkili ailesi ile görüştürmeyip çocukları da onlara karşı kışkırttığını belirterek evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, velâyetin babaya tevdiine, faizi ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin sürekli hakaret edip fiziksel şiddet uyguladığı, son olarak ortak çocuğun başka bir erkele görüştüğünün duyulmasına üzerine erkeğin müvekkilini ağır şekilde darp edip tehdit ve hakaret ettiğini, ailesinin de şiddet uyguladığını ileri sürerek evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, velâyetin anneye tevdiine, aylık 1.000,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili için aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların karşılıklı olarak birbirlerini darp ettikleri, karşılıklı olarak küfür ve hakaretleşmelerinin olduğu, kadının davacı karşı davalı erkeğin işyerine gelerek ona küfür ve hakaret içeren sözler sarfettiği, eşini işyerinde küçük düşürdüğü, bu olayın birkaç kez tekrar ettiği, davalı karşı davacının da köyde erkeğin babası tarafından erkeğin gözünün önünde darp edildiği, erkeğin bu duruma sessiz kaldığı, kadının, davacı karşı davalı erkeğin ailesi ile görüşmek istemediği, evine geldiklerinde tavırlı davrandığı, bunu da hissettirdiği,

bu suretle tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, tarafların tazminat talebinin reddine, asgari ücret yoksulluktan kurtarmayacağından aylık 600,00 TL tedbir ve 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, uzman raporu ve çocukların isteği dikkate alınarak velâyetin anneye tevdiine, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 600,00 TL tedbir ve 1.000,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafaka miktarları yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ortak çocuk ...'ün 29.09.2023 tarihinde reşit olduğu ve bu tarihte hükmedilen nafakanın son bulduğu belirtilerek taraflara yüklenen kusurlu davranışlar dışında erkeğin, babasının kadının yüzüne tükürmesine sessiz kaldığı, kadının da erkeğin kardeşine hakaret ettiği ve erkeği tehdit ettiği, bu kusurlu davranışların da taraflara yüklenmesi gerektiği, bu durumda dahi tarafların eşit kusurlu olduklar gerekçesiyle tarafların kusura yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin bu şekilde düzeltilmesine,

kadının sürekli ve düzenli geliri bulunduğundan yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesiyle erkeğin yoksulluk nafakasının kabulüne ilişkin istinaf başvurusunun kabulüne, bu konuda yeniden esas hakkında hüküm tesisine, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, tarafların sair istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve reddedilen yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, erkeğin boşanma davasının kabulünün doğru olup olmadığı, kusur belirlemesi ve tazminatlar ve yoksulluk nafakası noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- karşı davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,