Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/9643 K.2025/10866

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından duruşma istemli olarak kadının davasının reddi ve fer'îleri yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda 09.12.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davacı- karşı davalı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf davalı- karşı davacı ... vekili Avukat ... geldi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflarca evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak karşılıklı açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda.

İlk Derece Mahkemesince davacı karşı davalı kadının davasının kabulüne, davalı karşı davacı erkeğin davasının reddine, tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir Bu karar her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmiş olup istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin "kadının kabul edilen boşanma davasına" yönelik istinaf başvurusu kabul edilerek erkeğe atfedilen kusurların af kapsamında kaldığı gerekçesiyle kadının boşanma davasının reddine, düzeltme sebebine göre erkeğin asıl davaya yönelik, kadının ise ferilere yönelik sair istinaf başvurusunun incelenmesine yer olmadığına,

erkeğin karşı boşanma davasının reddine yönelik istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davacı karşı davalı kadın tarafından kendi davasının reddine yönelik temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı karşı davacı erkeğin kadına, ortak çocuğa ve kadının ilk evliliğinden olan çocuğuna yönelik fiziksel şiddet eyleminden sonra tarafların birlikte yaşama devam ettiği ve bu eylemin af kapsamında kaldığı sabit ise de erkeğin süreklilik arz edecek şekilde birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla kadın tarafından dayanılan bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenmesi gerekir.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte davalı karşı davacı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında kadın dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık mümkün görülmemesine göre davacı karşı davalı kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilecek yerde hatalı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.