Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/1747 K.2025/9174

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası tedbir nafakalarının başlangıç tarihi yönünden; davalı- davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile ziynetin kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, davacı- davalı kadın vekilinin tüm, davalı-davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin kısmen kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davalı- davacı erkek vekilinin ziynet alacağı alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen ziynet alacağı davasında dava değerinin, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı- davacı erkek vekilinin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı- davalı kadın vekilinin vekilinin tüm, davalı- davacı erkek vekilinin diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.