Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/1806 K.2025/8906

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından reddedilen yoksulluk nafakası, hükmedilen tedbir ve iştirak nafakaları ile tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk derece mahkemesince, davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş olup tarafların istinaf yoluna başvuruları üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince “kadının ve erkeğin son sosyal ve ekonomik durumu ve davalı erkeğin üzerine kayıtlı taşınmazının bulunmayışı, tarafların dosyaya yansıyan aylık gelir düzeyi ve iştirak nafakası miktarları gözetildiğinde erkeğin kadın yararına yoksulluk nafakası ödeyecek durumunun bulunmadığı” gerekçesiyle kadının yoksulluk nafakası talebi reddedilmiştir.

Dosya kapsamı incelendiğinde, kadın hakkında yapılan ilk ekonomik ve sosyal durum araştırmasında işsiz olduğu bilgisi mevcut iken, ikinci araştırmada kadının anaokulunda geçici hizmetli olduğu ve aylık 11.000,00TL geliri olduğu bilgisi edinilmiştir.

Kadın tarafından temyiz dilekçesinin ekinde sunulan SGK hizmet dökümünden kadının işe başlangıç tarihinin Eylül 2023 olduğu, işin son bulma tarihinin ise Haziran 2024 olduğu, işin kod 18 ile sonlandığı(işin sona ermesi), bu tarihten sonra kadının çalışmasının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu halde, sürekli ve düzenli bir geliri olmayan davacı kadının boşanma ile yoksulluğa düştüğünün kabulü gerekir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 175 inci maddesinde düzenlenen yoksulluk nafakası koşulları kadın yararına oluştuğundan, kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulü gerekirken, reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.