Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/2512 K.2025/8948

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından davanın reddi, kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı erkek tarafından 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci maddesinde yer alan "evlilik birliğinin temelinden sarsılması” sebebine dayalı olarak açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda, İlk Derece Mahkemesince "...taraflar arasında evlilik birliği devam ederken davacı erkek ve davalı kadının yaklaşık 3-4 yıldır fiilen ayrı yaşadıkları, davalı kadının Almanya Ülkesinde bulunduğu ve orada yaşadığı,

tarafların her ikisinin de evlilik birliğini devam ettirmek için emek ve çaba sarf etmedikleri, tarafların TMK 185. maddesinde düzenlenen eşlerin bir arada yaşama yükümlülüklerini karşılıklı olarak ihlal ettikleri, yapılan yargılama ve toplanan deliller ile sübuta ermiştir.

Tüm bu sebeplerden dolayı evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve çekilmez hale gelmesinde davacı erkeğin ve davalı kadının eşit kusurlu oldukları..." gerekçesi ile erkeğin davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

Karar davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde "...tarafların her ikisinin de birlikte yaşamak için çaba sarfetmedikleri, bu nedenle eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, dosyada dinlenen tanık beyanlarının, bilgilerinin görgüye yönelik olmadığı, duyum olduğu, davalının ispatlanmış herhangi bir kusurunun bulunmadığı..." gerekçesiyle erkeğin davasının reddine karar verilmiştir.

Karar yukarıda gösterildiği şekilde davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca evlilik birliği, eşlerin ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa boşanmaya karar verilebilir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı kadının, ortak çocuğu alarak ortak konuttan ayrılıp Almanya'ya gittiği, bir daha ortak konuta dönmediği, birlikte yaşamaktan kaçındığı tanık beyanından anlaşılmış olup taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Olayların akışı karşısında kadının da boşanmaya sebep olacak nitelikte kusuru gerçekleşmiş olup davacı erkek dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.