Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3710 K.2025/10947

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, erkeğin boşanma davasının kabulü, nafaka miktarları ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda verilen 02.06.2021 tarihli ilk kararda birliğin sarsılmasında erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu kabul edilmiş, bu karar sadece kadın vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince ise kadının istinaf başvurusu kabul edilerek kadın tarafından dosyaya sunulan ıslah dilekçesi dikkate alınarak boşanma ve fer'îleri hakkında hüküm kurulması gerektiğinden bahisle kararın kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince gönderme kararı sonrası yapılan yargılama sonucunda daha önce belirlenen kusurlara ek olarak kadına ayrıca "erkeğe fiziksel şiddet uygulama, erkeği sevmediğini, ailesini istemediğini üçüncü kişilere söyleyerek erkeği ve ailesini sahiplenmeme" vakıaları kusur olarak yüklenmiş, birliğin sarsılmasında tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiş, hükme karşı taraflarca yapılan istinaf başvurusu da Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, hüküm kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden İlk Derece Mahkemesince erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğunun kabulüne yönelik verilen 02.06.2021 tarihli ilk karar kadın tarafından istinaf edilmiş, erkek tarafından istinaf başvurusunda bulunulmamıştır. Böylelikle erkeğe yüklenen kusurlar ile kadına başkaca bir kusur yüklenemeyeceği hususu kesinleşmiş, bu yönden kadın yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur.

Hal böyleyken İlk Derece Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı sonrası kadına "erkeğe fiziksel şiddet uygulama, erkeği sevmediğini, ailesini istemediğini üçüncü kişilere söyleyerek erkeği ve ailesini sahiplenmeme" vakıalarının kadına kusur olarak yüklenmesi isabetli olmamış, kadından söz konusu kusurların çıkartılması gerektiği anlaşılmıştır.

Bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu usulü kazanılmış hakka aykırı olacak şekilde tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3.Yukarıda (2) numaralı paragrafta açıklandığı üzere davacı- karşı davalı erkek boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda daha ağır kusurlu olup, bu kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Kadın yararına 4271 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşulları oluşmuştur. Tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusurların ağırlığı ve hakkaniyet ilkesi çerçevesinde kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken yanılgılı kusur belirlemesi sonucu kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.