Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/4008 K.2025/10602

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, nafaka, tazminat ve velâyet yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda, İlk Derece Mahkemesince kadının ağır kusurlu; erkeğin ise az kusurlu olduğu belirtilerek her iki tarafın boşanma davasının evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı olarak kabulü ile tarafların boşanmalarına ve erkek eşin tazminat talebinin kabulüne karar verilmiş, davacı-karşı davalı kadın vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince kusura ilişkin gerekçe düzeltilerek erkek eşin ağır, kadın eşin az kusurlu olduğuna ve kadın yararına tazminata karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince erkek ağır kusurlu kabul edilmiş ise de Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir.

Bu husus gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3.Boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemez. Kadın yararına 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşulları oluşmamıştır. O halde kadının maddî ve manevî tazminat talebinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.