Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/4127 K.2026/71

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından zinaya dayalı boşanma davasının reddi, lehine takdir edilen yoksulluk nafakasının, maddî ve manevî tazminatın miktarları yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, kadın lehine yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi ile miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı kadın tarafından zina, olmadığı takdirde evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak açılan boşanma davasının İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda, kadının zinaya dayalı davasının ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasının ise boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Verilen kararın taraflarca istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda kadın lehine takdir edilen tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle bu yöne ilişkin kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisine, erkeğin tüm, kadının sair istinaf istemlerinin ise esastan reddine karar verilmiştir. Karar taraf vekillerince yukarıda sınırlandırıldığı şekilde temyiz edilmiştir.

Zinanın varlığı için, eşlerden birinin karşı cinsten başka bir kişiyle cinsel ilişkide bulunması ya da böyle bir ilişkinin yaşandığına kesin gözüyle bakılmasını gerektiren bir durumun ortaya çıkması ve bunun da ispatlanmış olması gerekir.

Her ne kadar Mahkemece, dosyada mevcut delillerin bu iddiayı kanıtlamaya yeterli olmadığı kanaatine varılarak, kadının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 161 inci maddesinde düzenlenen zina hukuki sebebine dayalı boşanma davası reddedilmiş ise de; yapılan yargılama, toplanan deliller, dosyada mevcut HTS kayıtları ve aksi ispat edilemeyen tanık beyanlarından erkeğin zina eyleminin kadın tarafından kanıtlandığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, kadının zina hukuki sebebine dayalı asli talebinin kabulü gerekirken hatalı değerlendirme ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayalı davasının kabulü yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.