Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/4166 K.2025/5803

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve yukarıda tarih ve sayısı gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi ve maddî tazminat miktarı yönünden davalı-davacı kadın vekili tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tedbir nafakası miktarı, reddedilen tazminat talepleri ve aleyhe hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı karşılıklı boşanma davasının yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının davasının reddine ve erkeğin davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Hükme karşı davalı-davacı kadın vekili tarafından her iki dava yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilerek kadının davası da kabul edilmiş ve yeni hüküm kurulmuştur. Hükme karşı taraf vekilleri diğer eşin davasının kabulü ve fer'îler yönünden temyize başvurmuştur. Dosya temyiz incelemesinde iken, 30.04.2025 tarihinde kadın eş ölmüştür.

Somut olayda, kadın eş boşanma davaları kesinleşmeden ölmüş ve evlilik birliği ölüm ile sona ermiştir. Evlilik birliği ölümle sona erdiğinden boşanma davaları konusuz kalmıştır. Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesince boşanma davalarının esası hakkında "konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına" ve kadın mirasçılarına 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 181 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sağ kalan eşin kusurunun tespiti bakımından davaya devam edip etmeyecekleri sorularak sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.