Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/4475 K.2025/11161

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine maddî ve manevî tazminata, yoksulluk nafakasına hükmedilmesi ve miktarları yönünden; davalı kadın vekili tarafından ise davanın kabulü, lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarları, tedbir nafakası davasının kaldırılması/azaltılması davasının kabul edilen kısmı, yoksulluk nafakası miktarı, vekâlet ücreti ile yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

1.Davalı kadın vekilinin tedbir nafakası davasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Temyize konu edilen miktarın, kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre erkeğin tedbir nafakasının kaldırılması/azaltılması davasının kabul edilen kısmının bir yıllık değeri 12.424,08 TL olup bu bedel Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır. Bu hale göre davalı kadın vekilinin azaltılmasına karar verilen bağımsız tedbir nafakası davasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2.Erkek vekilinin tüm, kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.