Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5008 K.2025/6090

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 31.03.2022 tarih, 2022/930 Esas, 2022/3119 Karar sayılı kararıyla evliliğin davacı erkeğin ölümü ile sona erdiği, davacı mirasçılarının davaya kusur belirlemesi yönünden devam edeceklerini bildirdikleri 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 181/2. maddesi gereğince inceleme yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyarak yeniden yargılama yapan Bölge Adliye Mahkemesince "Davacının ölümü nedeniyle boşanma davasının konusu kalmadığından, konusuz kalan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespitine" karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.02.2025 tarih, 2023/6490 Esas, 2025/1564 Karar sayılı kararı ile usul ve yasaya uygun kararın onanmasına karar verilmiştir.

Davalı-davacı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; Yargıtay ilamının taraflarına tebliğ edilmeden dosyanın kesinleştirildiğini belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçeden belirtilen sebeplerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı-davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26.09.2004 tarih ve 5236 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427 ile 444 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlemesine yer verilmiş olup, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra anılan mahkemelerce verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca tesis edilen kararlar hakkında 6100 sayılı Kanun'da karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, 6100 sayılı Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması sonucunda verilen Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı-davacı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.