Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5535 K.2026/161

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine kabul edilen tazminatlar ve miktarları ile kabul edilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için nafaka talep edenin boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin belirlenmesi gerekir.

İlk Derece Mahkemesince yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırması tutanaklarında kadının çalışmadığı, geçimini aile desteğiyle sağladığı, kira ödediği, adına kayıtlı bir aracın bulunduğu, erkeğin kendisine ait tırı olduğu ve tır şoförü olarak çalıştığı, adına kayıtlı iki adet araç ve taşınmaz bulunduğu, kredi ve Bağkur borcunun bulunduğu tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığında kadının boşanma ile yoksulluğa düşeceği kabul edilerek kadın lehine aylık 600,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin yoksuluk nafakası yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Mahkemece tarafların dosya içerisindeki sosyal ekonomik durumları değerlendirilerek kadının yoksulluk nafakası isteminin kısmen kabulüne hükmedilmiş ise de; davalı erkeğin temyiz dilekçesi ile kadının ... isimli kuaför dükkanını işlettiği iddiası, tanık A.K.'nın, kadının Osmaniye/Merkez'de ... isimli kuaförü işlettiğine dair beyanı ve kadının sosyal inceleme raporunda kuaför işlettiğine dair beyanı karşısında Mahkemece yeniden usulünce sosyal ve ekonomik durumlarının SGK kayıtları da dikkate alınarak etraflıca araştırılarak,

kadının sürekli ve düzenli bir işte çalışıp çalışmadığının, çalıştığının tespit edilmesi halinde, çalışması karşılığında elde ettiği gelirin düzenli ve sürekli olup olmadığının, kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde bulunup bulunmadığının belirlenerek sonuca göre kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.