Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5845 K.2026/1175

Taraflar arasındaki davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda Mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili ve davalı erkek vekili; 05.03.2025 tarihli ek karar davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararı ile ek kararında ve kararların gerekçelerinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragraflar kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı kadın vekilinin dahili davalılara yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Somut olayda, Mahkemenin 20.12.2019 tarihli kararı ile dahili davalılar yönünden davanın reddine, davalı erkek yönünden davanın kısmen kabulü ile 548.906,28 TL alacağın faizi ile birlikte tahsiline karar verildiği, dahili davalılar ve davalı erkek yönünden ayrı ayrı hüküm kurulduğu, işbu kararın sadece davalı erkek tarafından aleyhine hükmedilen alacak yönünden temyiz edildiği, dahili davalılar yönünden verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır. O halde, Mahkemece, dahili davalılar yönünden verilen 20.12.2019 tarihinden verilen hükmün kesinleştiğinden kesinleşen yönlerden yeniden karar verilmesi hatalı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki belirtilen yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.