Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/683 K.2025/7763

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesini birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davalı kadına erkek eş tarafından izafe edilen “küçük düşürücü sözler söylediği ve erkeğin ailesini istemediği” maddi vakıaları kusur olarak yüklenmişse de; bu hususta dinlenen tanık beyanlarının sebep ve saiki açıklanmayan soyut izahlardan ibaret olduğu anlaşılmakla bu vakıanın kadına kusur olarak yüklenmesi doğru olmamış, kadının birliğin sarsılmasına sebebiyet verecek başkaca bir kusurlu davranışının varlığı da kanıtlanamamıştır.

O halde somut olayda her iki tarafın da boşanmaya sebebiyet verecek bir kusuru ispatlanamamış olup 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinde yer alan çekilmezlik ve temelden sarsılma unsuru gerçekleşmemiştir. Bu durumda, erkeğin 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı boşanma davasının reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulü ile boşanmaya karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.