Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/69 K.2025/6964

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından vekâlet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan evliliğin iptali ve boşanma davalarında İlk Derece Mahkemesince davaların reddine, davalı lehine 5.100,00 TL vekâlet ücretine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı kadın tarafından davanın reddi yönününden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, tarafların anlaşmalı olarak boşandıkları, boşanma kararının 03.09.2024 tarihinde kesinleştiği, bu haliyle davacının davaları konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına ve karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davalı erkek lehine 30.000,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen bu karar, davacı kadın tarafından vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların başka bir dosyadan anlaşmalı olarak boşandıkları, bu boşanma kararının kesinleştiği görülmüştür. Tarafların anlaşmalı olarak boşanmış olmaları nedeniyle, tarafların daha önceden açılmış olan boşanma davalarında birbirlerine kusur izafeleri mümkün olmadığı gibi, artık haklılık araştırması (HMK md. 331/1) da yapılamaz. Hal böyle iken, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kadının açtığı iş bu davada, boşanma davasının konusuz kaldığından bahisle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru ise de kusur tartışması yapılarak haklılık durumuna göre erkek tarafından yapılan yargılama giderlerinin kadına yükletilmesi ve erkek yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.