Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/7671 K.2025/10891

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen davanın bozma sonrası yapılan yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından; asıl davada hükmedilen tazminatların, tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakalarının miktarı ile bozma ilamından sonra birleşen zinaya dayalı boşanma davasının kesin hüküm nedeni ile reddine dair verilen karar yönünden temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı kadın tarafından açılan evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasının İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiş, kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekilince nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.09.2024 tarih ve 2023/10108 Esas, 2024/6601 Karar sayılı ilamı ile Bölge Adliye mahkemesinin esastan ret kararının kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat ile iştirak ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden ortadan kaldırılmasına, İlk Derece mahkemesi kararının bu yönlerden kadın yararına bozulmasına, sair temyiz itirazlarının ise reddi ile hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen tedbir nafakaları, asıl davaya ilişkin harç, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden yeniden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda maddî tazminat, manevî tazminat, yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası talepleri ile ilgili karar verilmekle yetinilmesi gerekirken bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen tedbir nafakaları, asıl davaya ilişkin harç, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden yeniden hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

3.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası bozmanın amacına uygun olmayıp azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuğun ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası bozmanın amacına uygun olmayıp azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

5.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, kişilik haklarına yapılan saldırının ağırlığı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat bozmanın amacına uygun olmayıp azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak, daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.