Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/836 K.2025/7568

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın vekili tarafından asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, karşı davanın reddi, aleyhine maddî ve manevî tazminat ile vekâlet ücretine hükmedilmesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararda tarafların eşit kusurlu oldukları belirtilerek her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer’ilerine karar verilmiş olup karar, davacı-davalı erkek tarafından bu ilk karara karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, velayet, aleyhine hükmedilen iştirak ve yoksulluk nafakaları ve kadının kabul edilen ziynet alacağı talebi yönlerinden istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme sebepleri ile kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kaldırma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, kadının tam kusurlu olduğu belirtilerek erkeğin davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer’ilerine, kadının karşı davasının reddine karar verilmiştir. Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince esastan ret kararı verilmiştir. Karar, davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karara karşı davacı-davalı erkek vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuş, erkeğin davasının kabulü istinaf edilmemiştir. Kadının istinaf talebi ise bulunmamaktadır. Bu durumda erkeğin asıl davasında kurulan boşanma hükmü kesinleşmiştir. O halde, kaldırma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince verilen ikinci kararda, kesinleşen asıl dava yönünden yeniden hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2.Dosyanın incelenmesinde. İlk Derece Mahkemesince son kararda kadının tam kusurlu olduğu belirtilerek kadının karşı davasının reddine karar verilmiş ise de toplanan delillerden erkeğin, kadını evden kovduğu sabit olup dayanılan ve ispat edilen bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenmesi gerekir. Bu itibarla evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkek az; kadın ağır kusurludur. Davalı-davacı kadın da dava açmakta haklıdır.

Bu durumda, kadın tarafından açılan karşı davanın da kabulüne karar verilmesi gerekir. Ne var ki erkeğin asıl davasında kurulan boşanma hükmü istinaf edilmeyerek kesinleştiğinden, kadının karşı davası konusuz kalmıştır.

Hal böyle iken Mahkemece kadının boşanma davası yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve haklılık durumuna göre yargılama gideri ve vekâlet ücretine (HMK md.331/1) karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.