Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2015/7276 K.2015/4620

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verildiği halde, gerekçeli kararın delillerin değerlendirildiği bölümünde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin belirtildiği görülmüşse de sanığın kasti suçtan mahkûmiyet hükmü olduğuna dair adli sicil kaydı dikkate alındığında bu hususun maddi hata olarak yazıldığının kabulü ile mahkemesince mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihinin gerekçeli kararda 31/07/2009 yerine 2010 olarak yazılması,

2) Hükmedilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında, 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''2010'' yerine ''31/07/2009'' olarak yazılması,

2) Hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan “hükmedilen tam gün sayısının” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK’nın 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi,