Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/6312 K.2017/6084

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hükümlü ... hakkında Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/03/2014 tarihinde 2014/69 esas ve 2014/207 karar sayılı ile kurulan mahkumiyet hükmünün kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 23/03/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

İncelenen Dosyadan; 1-Sanıklar ..., ... ve... hakkında 29/07/2012 tarihinde işledikleri iddia olunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca 03/09/2012 tarihinde iddianame düzenlendiği, yapılan yargılama sonucunda Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/12/2012 tarih 2012/225 esas ve 2012/247 karar sayılı kararı ile sanıkların mahkumiyetine hükmettiği,

2-Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 11/10/2013 tarih 2013/7940 esas ve 2013/8967 karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkındaki hükmün ‘’ Sanığın, mahkemece karar verilmesinden sonra, hükmen tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığı ile mahkemeye hitaben yazdığı, 30.09.2013 tarihli dilekçesinde “ ceza infaz kurumunda ... adı ile kendisine ait olmayan bir isimle bulunduğunu, asıl isminin ... olduğunu kardeşinin kimlik bilgilerini kullandığını” bildirmiş olması nedeniyle, sanığın ceza infaz kurumundan getirildiği, bu konuda ifadesinin alındığı anlaşılmakla gerekli araştırma yapılıp gerçek kimlik bilgileri tespit edilerek,

gerektiğinde sanığın iddianamedeki kimlik bilgilerinin düzeltilmesinin sağlanıp, düzeltilen iddianameye göre yeniden sorgusunun yapılmasında ve sonucuna göre hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması ‘’ gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği,

3- Bozma ilamı üzerine Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 21/03/2014 tarihinde ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan iddianame düzenlendiği ve açılan davanın 25/03/2014 tarihinde sanık ... hakkındaki 2014/69 esas sayılı dava dosyası ile birleştirildiği, Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/03/2014 tarihli duruşmasında sanıkların savunması alınmaksızın 2014/69 esas ve 2014/207 karar sayılı karar ile sanık ...’ın TCK’nın 188/3, 62, 52. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezasına mahkumiyetine, sanık ...’ın beraatına hükmettiği, anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında,

"Dosya kapsamına göre, mahkemece sanığın kovuşturma aşamasında savunmasının tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesindeki istisnai durumlar dışında sanığın savunması alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/03/2014 tarihli 2014/69 esas, 2014/207 karar sayılı kararının bozulması istenmiştir.

Yapılan incelemede,

Sanığın kovuşturma aşamasında savunmasının tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesindeki istisnai durumlar dışında sanığın savunması alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,