Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/1959 K.2019/1260

2-İstinaf başvurusunun esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 30.12.2016 tarihli 2016/370 esas ve 2016/429 karar sayılı kararı ile

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın adli sicil kaydına göre Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/406 esas, 2015/236 karar sayılı ilamı ile nitelikli hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas olduğu halde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması yerinde değil ise de bu durumun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin; tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, sanığın kullanıcı olduğuna ilişkin temyiz isteminin hükmün hukuki yönüne ait olduğu değerlendirilerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;