KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2018/3790 E., 2020/1512 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2020
- Mahkeme
- GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- a)Mahkûmiyet; Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2017 tarihli, 2017/57 esas ve 2017/473 sayılı kararı
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
b)Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 22.02.2018 tarihli 2017/2438 esas ve 2018/384 sayılı kararı
Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 08.03.2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde; “suçun maddi unsurunu oluşturan uyuşturucu maddenin arama kararı olmadan hukuka aykırı yöntemle ele geçirildiğini, sanığın uyuşturucu maddeyi kolluk görevlilerinin ısrarı ve zorlaması üzerine teslim ettiğini, sanığın özgür iradesine dayalı rızaen teslimin söz konusu olmadığını, sanık açısından suçüstü halinin sadece arama kararının gerekliliğini ortadan kaldırdığını,
arama sonucunda elde edilen delillere ilişkin olarak şüphelinin rızası yoksa el koyma kararı alınması gerektiğini, somut olayda arama ve el koyma kararı olmadığı için ele geçirilen uyuşturucu maddenin hukuka aykırı delil olarak nitelendirilmesi gerektiğini ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının hukuka aykırı olduğunu” belirtmesi karşısında, temyiz isteminin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2018/3790, K. 2020/1512, 4 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama