Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/1505 K.2019/7539

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kenevir ekme ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından sanık ... hakkındaki Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2018 tarihli, 2018/355 esas ve 2018/396 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 28/05/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

İncelenen dosyadan;

1-Sanık hakkında 25/05/2012 tarihli “kenevir ekme” ve “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçlarından yapılan soruşturma sonucunda Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 20/10/2012 tarihli, 2012/3556 soruşturma, 2012/2256 esas ve 2012/877 sayılı iddianamesi ile, sanığın 2313 sayılı Kanun’un 23/son ve TCK’nın 191/1 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2- Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2013 tarihli, 2012/747 esas ve 2013/99 sayılı kararı ile; sanığın kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Kanun’un 23/son ve TCK’nın 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 12/03/2013 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, kararın 20/03/2013 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği ve infazı için Niğde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 15/04/2013 tarihinde gönderildiği,

3- Niğde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 17/04/2013 tarihli çağrı yazısının sanığa 30/04/2013 tarihinde tebliğ edildiği, 02/05/2013 tarihinde müdürlüğe başvurduğu, müdürlükte uyulması gereken kurallar formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, Niğde Devlet Hastanesinde altı haftalık madde bağımlılığı programına alındığı, 14/08/2013 tarihli laboratuar sonuçlarında idrar örneğinde THC pozitif tespit edildiği, hastanenin 24/09/2013 tarihli raporunda “altı haftalık program süresince 5 kez görüşmeye katılmadığı,ileri tedavi programına uyumsuz olduğunun” bildirildiği, uyarılmasına karar verildiği,

02/10/2013 tarihli uyarı yazısının 02/10/2013 tarihinde tebliğ edildiği, denetim planı hazırlanarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanenin 07/11/2013 tarihli raporunda madde bağımlılığı tedavi merkezine sevkinin uygun olduğunun bildirilmesi üzerine 26/11/2013 tarihinde Adana Dr.Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine sevkedildiği,04/12/2013 tarihli 4. bireysel görüşmesine katılmadığı, ayrıca Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 24/02/2014 tarihli yazısında hastaneye başvurmadığının bildirildiği,

İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 03/03/2014 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 05/03/2014 tarihinde Niğde Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

4- Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2014 tarihli, 2014/121 esas ve 2014/226 sayılı kararı ile; sanığın “TCK’nın 191/.1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği, sanığın yüzüne karşı verilen kararın 01/04/2014 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

5- Dosyanın diğer sanığı ...’ın 04/04/2018 tarihli dilekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak düşme kararı verilmesini mahkemeden talep ettiği,

6- Kanun yararına bozma istemine konu Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2018 tarihli, 2018/355 esas ve 2018/396 sayılı kararı ile, sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK’nın 231/10. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına ve davanın düşürülmesine karar verildiği, kararın 12/05/2018 tarihinde tebliğ edilerek 22/05/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

7- Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce , hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 01/04/2014 tarihinde kesinleştiği, 5 yıllık süre tamamlanmadan düşme kararı verilmesinin kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle kanuna aykırılık ihbarında bulunulduğu,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a muhalefet ve kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçlarından sanık ...'in, 2313 sayılı Kanun'un 23/son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2 ve 62. maddeleri gereğİnce 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasına,

hapis cezasına ilişkin hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına dair Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2013 tarihli ve 2012/747 esas, 2013/99 sayılı kararının itiraz olunmadan kesinleşmesini müteakip, sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçu yönünden verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedibirinin gereklerine uymadığının bildirilmesi üzerine hakkındaki kovuşturmaya devamla 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2014 tarihli ve 2014/121 esas, 2014/226 sayılı kararının itiraz edilmeden kesinleşmesini takiben, sanık tarafından 20/03/2013 tarihinde kesinleşen hükme yönelik düşme kararı verilmesinin talep edilmesi üzerine, Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2014 tarihli ve 2014/121 esas, 2014/226 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un 231/10. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına ve düşürülmesine,

adli sicil kayıtlarının silinmesi için tali karar fişinin bir örneğinin Adli Sicil İstatistik Genel Müdürlüğüne gönderilmesine ilişkin Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2018 tarihli ve 2018/355 esas, 2018/396 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık tarafından 04/04/2018 tarihli dilekçe ile 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan dolayı Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2013 tarihli ve 2012/747 esas, 2013/99 sayılı kararı ile verilen ve 20/03/2013 tarihinde kesinleşen hükme yönelik düşme kararı verilmesinin talep edilmesine karşın, mahkemesince kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2014 tarihli ve 2014/121 esas,

2014/226 sayılı kararı ile verilen ve 01/04/2014 tarihinde kesinleşen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 231/10. maddesi gereğince 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemediğinden bahisle düşme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2014 tarihli kararının 01/04/2014 tarihinde kesinleşmiş olması nedeniyle, düşme kararının verildiği 18/04/2018 tarihinde 5 yıllık denetim süresinin henüz dolmadığı gibi,

sanığın talebinin Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2013 tarihli kararı ile verilen ve 20/03/2013 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararına yönelik olması nedeniyle, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Niğde 1. Asliye

Ceza Mahkemesinin 18/04/2018 tarihli ve 2018/355 esas, 2018/396 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi gereğince bozulması istenilmiştir. C-) Konunun Değerlendirilmesi :

24/05/2012 tarihli kenevir ekme ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından sanık ...'in, Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2013 tarihli ve 2012/747 esas, 2013/99 sayılı kararı ile, sanığın kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/son ve TCK’nın 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasına ilişkin hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK’nın 191/2.maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasına karar verildiği,

kararın 20/03/2013 tarihinde kesinleşmesini takiben sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedibirinin gereklerine uymadığının bildirilmesi üzerine hakkındaki kovuşturmaya devamla Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2014 tarihli ve 2014/121 esas, 2014/226 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

kararın 01/04/2014 tarihinde kesinleştiği, dosyanın diğer sanığı ... tarafından düşme kararı verilmesinin talep edilmesi üzerine, Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2018 tarihli ve 2018/355 esas, 2018/396 sayılı kararı ile sanık ... hakkında hüküm kurularak, Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2014 tarihli ve 2014/121 esas, 2014/226 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un 231/10. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına ve davanın düşürülmesine,

adli sicil kayıtlarının silinmesi için tali karar fişinin bir örneğinin Adli Sicil İstatistik Genel Müdürlüğüne gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına göre, dosyanın diğer sanığı olan ... tarafından 04/04/2018 tarihli dilekçe ile Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2013 tarihli ve 2012/747 esas, 2013/99 sayılı kararı ile verilen ve 20/03/2013 tarihinde kesinleşen hükme yönelik düşme kararı verilmesinin talep edilmesine karşın, mahkemesince sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2014 tarihli ve 2014/121 esas,

2014/226 sayılı kararı ile verilen ve 01/04/2014 tarihinde kesinleşen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 231/10. maddesi gereğince 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemediğinden bahisle düşme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2014 tarihli kararının 01/04/2014 tarihinde kesinleşmiş olması nedeniyle, düşme kararının verildiği 18/04/2018 tarihinde 5 yıllık denetim süresinin henüz dolmadığı gibi, dosyanın diğer sanığı ...’ ın talebinin değerlendirilmemesi ve kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.