Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 29.01.2002 bozma kararında özetle: “Davanın, zilyetliğe dayanılarak açılan orman tahdidine itiraz davası olduğu, kadastro mahkemesince 3402 Sayılı Yasanın hükümleri gereğince bakılacağı, 3402 Sayılı Yasanın 29/1. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceği açıklandıktan sonra ...
Kadastro Mahkemesince verilen ve temyiz edilmeksizin kesinleşen 04.02.1993 tarih 1991/50-1993/14 sayılı kararın hukuki sonucu saklı kalmak kaydı ile kanun yararına bozulması” gereğine değinilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine, ... elemanı ...’ın 16.04.2002 tarihli raporunda (A) ile gösterilen 1591 m2’lik taşınmazın orman olarak sınırlandırılmasına ilişkin orman tahdidinin bu şekilde kesinleştirilmesine ve bu bölümün dahil olduğu, orman olarak sınırlandırılan diğer bölümler ile birlikte orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman tahdidine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli yerde 1990 yılında orman tahdidi yapılmış, 06.05.1991 tarihinde ilan edilmiş, dava 10.07.1991 tarihinde süresinde açılmıştır.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 31/01/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.