Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2006/15063 K.2006/15469

Taraflar arasındaki tapu iptali, tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Yönetimi, ... Köyü 181 sayılı parselin kesinleşen orman kadastro sınırları içinde bulunduğunu ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini, davalıların elatmalarının önlenmesini istemiştir. mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmişitri.

Dava, tapu iptali, tescil ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu 1939 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidi ile 15/06/1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunamktadır.

Mahkemece, davacı ... Yönetiminin, tapu iptali, tescil ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkin açtığı davanın reddine ilişkin görüşü aşağıda belirtilen nedenlerle yerinde değildir. Şöyle ki;

Davacı gerçek kişilerin ...

Köyü 3 pafta 181 parsel sayılı taşınmaza ilişkin orman kadastro işleminin iptali ile orman sınırları dışına çıkarılması ve tapu kaydına konulan şerhin iptaline yönelik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/622 Esasında açtığı dava sonucunda, mahkemece 30/11/2004 ... ve 2004/397 sayılı kararı ile "dava konusu taşınmazın 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman tahdidinde Devlet Ormanı olarak sınırlandırıldığı, 1951 yılında yapılan ... tefrik çalışmasında ... alanına ayrıldığı,

1955 yılında 4753 Sayılı Yasaya göre tevzi tapusu oluşturulup, 1968 yılında da tesbiti yapılıp tapu kaydı oluşturulmuş ise de, taşınmazın halen kocayemiş, laden, ..., pırnar meşesi, muşmula gibi doğal örtü ile kaplı, eğiminin % 15 - 20 arasında bulunduğu, eğimi % 12'yi aşan yerlerin bilimsel ve teknik olarak ... muhafaza karakteri taşıyacağı, bu nedenle taşınmazın muhafaza makisi niteliğinde kabulü gerektiği, muhafaza makisinin 5653 Sayılı Yasanın 1. maddesindeki istisna içerisinde yer aldığı, 4753 ve 5618 Sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Yasasında ormanların dağıtılacağına dair bir hüküm bulunmadığı,

bu nedenle, muhafaza makisi niteliği ile Devlet Orman niteliği taşıyan taşınmazın tevzinin olanaklı olmadığı gerekçesiyle" davanın reddine karar verildiği, hükmün davacı gerçek kişiler tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12/07/2005 ... ve 2005/6399- 9641 sayılı kararı ile onandığı, yine davacı kişilerin karar düzeltme istemleri de Dairenin 22/12/2005 ... ve 2005/12318- 16114 sayılı kararı ile red edilerek, hükmün kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ve Dairenin iade kararı ile dosyaya getirtilen 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/622- 2004/397 sayılı kesinleşen kararı H.Y.U.Y.'nın 237 maddesi anlamında tarafları bağlayan kesin hüküm niteliğinde bulunduğu gibi, çekişmeli taşınmazın 1939 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman kadastrosunda orman sınırları içinde bulunduğu, 1951 yılında ... tefrik çalışması sonucunda ... alanına ayrıldığı,

1955 yılında 4753 Sayılı Yasaya göre tevzi tapusunun oluşturulup, 1968 yılında tapulamaca tesbit yapılıp tapu kaydının oluştuğu, taşınmazın halen kocayemiş, laden, ..., pırnar meşesi, muşmula gibi doğal örtü ile kaplı, eğimi itibariyle ... muhafaza karakteri taşıyan muhafaza makisi niteliğinde bulunduğu,

6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesinin karşı kavramından, ... ve makiliklerle örtülü orman ve muhafaza karakteri taşıyan yerlerin Devlet Ormanı sayılacağı ve bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasanın 1/son maddesine göre makiye ayrılmaları yasal olarak olanaklı olmadığı gibi, 4753 Sayılı Yasanın 8. maddesinde de ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmadığı, 22.03.1996 tarih ve 1993/5-1 sayılı İnançları Birleştirme Kararında özel yasa hükümlerine göre oluşturulan tapulara değer verileceği belirtilmişse de, anılan İnançları Birleştirme Kararının orman niteliğini koruyan makilik alanlara uygulama yeri bulunmadığı,

22.03.1996 tarih ve 1993/5-1 sayılı Y.İ.B.B.G.K. kararı 5653 Sayılı Yasaya göre yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak makiye ayrılan ve özel yasalar gereğince oluşturulan tapulu yerlerde uygulanacağı,

Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesinin 14.10.1999 ... ve 1999/7693-9956 sayılı kararında muhafaza makilikleri orman rejimine tabi olacağından verilen tevzii tapularının hukuki geçerliliğinin bulunmadığı kabul edildiği gibi yine aynı dairenin 19.09.2001 ... ve 2001/8253-9337 sayılı kararı ile de eğimi % 12’den fazla olan makilik alanlar hakkında 5653 Sayılı Yasanın 43. maddesi hükmüne göre Bakanlar Kurulu Kararı olmasa dahi o yerin muhafaza makisi (Devlet Orman) sayılacağı, keza Hukuk Genel Kurulunun 25.11.2000 ... ve 2000/1663-1664 sayılı,

keza yine Hukuk Genel Kurulunun 14.03.2001 ... ve 2001/20-214/239 sayılı kararında da % 12’den fazla eğimli taşınmazların muhafaza makisi niteliğinde orman sayılacağı görüşü benimsenmiştir.

Açıklanan nedenlerle, kesin hüküm olgusu dışlanarak, halen eylemli biçimde orman olan taşınmazın muhafaza makisi niteliğinde ve kesinleşen orman kadastro sınırları içinde iken, usulsüz yasa ve yönetmeliğine aykırı olarak ... tefrik komisyon tarafından yapılan işlemlerin yok hükmünde ve bu işlem sonucunda oluşturulan tapu kaydının hukuki değerinin bulunmadığı gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, ... tefrik komisyonu tarafından yapılan işleme değer verilerek, muhafaza makisi niteliğindeki Devlet Ormanlarının makiye ayrılması sonucunu doğuracak şekilde ve muhafaza makisi ayrımı, yapmadan aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.